admin

Każdy znajdzie coś dla siebie

Są ludzie, którzy wolny czas wolą spędzić na kanapie. Inni za to lubią uczucie, gdy nagły skok adrenaliny podnosi im ciśnienie. Takie osoby wybierają raczej niecodzienne dyscypliny sportu takie jak skoki ze spadochronem czy skoki do wody lub wysokogórskie wspinaczki, czyli coś, na co wielu nigdy by się nie zdecydowało, ponieważ wolą bardziej “przyziemną” rekreację jak jazdę rowerem, zajęcia w klubie fitness lub siłownię. Wśród osób prowadzących zdrowy styl życia bardzo modne stały się różnego rodzaju diety mające na celu detoks organizmu, co ma pomóc uzyskać lepsze samopoczucie a także lepszy wygląd. Coraz więcej osób lubiących aktywność fizyczną decyduje się też na spędzanie czasu na świeżym powietrzu i to niejednokrotnie w większych grupach, organizując na przykład spływy kajakowe. Może to być dobry zamiennik treningu cardio lub treningu ramion. Osoby wolące jednak spędzić latem czas w klimatyzowanych pomieszczeniach a w chłodniejsze dni tam, gdzie nie będzie im zimno, często trenują w domu lub w różnego rodzaju klubach sportowych, gdzie do dyspozycji mają sprzęt fitness lub inne przyrządy, które wykorzystują do swojego treningu.

Środki na przyrost masy i nie tylko

Sterydy powszechnie kojarzą się z mężczyznami o dużej masie mięśniowej – dużej liczbie osób wydaje się, że tylko dzięki sterydom można było to osiągnąć, co nie jest do końca prawdą. Jest również wiele ludzi, którzy zaczynają stosować sterydy, ponieważ uważają, że one wystarczą do tego, żeby mieć świetne ciało. Znowu inni ćwiczą tylko część mięśni (w szczególności bicepsy i brzuch), gdyż sądzą, że trenowanie innych partii takich jak na przykład mięśnie kapturowe jest niepotrzebne. Sterydy oprócz właściwości anabolicznych mogą mieć inne zastosowania – na przykład proviron może wspomagać leczenie zaburzeń erekcji lub podnosić libido – co ważne stosować go może również każda kobieta. Oprócz sterydów wiele jest innych środków o właściwościach anabolicznych – większość z nich jest o wiele bezpieczniejsza niż właśnie sterydy, gdyż nie mają tak znaczących efektów ubocznych – są to tak zwane anaboliki. Zaliczyć do nich możemy kreatynę, odżywki białkowe, różnego rodzaju aminokwasy takie jak na przykład BCAA i inne.

Każda aktywność jest dobra

Wzrost zainteresowania zdrowym odżywianiem, aktywnością fizyczną, zdrowym stylem życia sprawił, że w wielu miejscach zaczęły pojawiać się nowe ośrodki sportu oraz siłownie ale nie tylko. Niemal w każdym większym mieście znajduje się przynajmniej jeden klub fitness. Pojawiły się również różnego rodzaju konflikty – co jest efektywniejsze: treningi na siłowni czy uczęszczanie na zajęcia do właśnie takiego klubu? Każda z tych opcji ma zarówno plusy jak i minusy, ale pamiętać należy o tym, żeby wybrać taką aktywność, która najbardziej będzie nam odpowiadała. Nie ważne co wybierzemy, ważne jest to, żeby nie zaniedbywać żadnej z partii ciała, co wielu z nas robi. Warto jednak włączyć do swojego planu trening tzw. kapturów, trening przedramion i innych, o których często zapominamy. Oczywiście siłownia i trening fitness to nie jedyne możliwości aktywnego spędzania czasu. Latem (nie koniecznie przy ładnej pogodzie) warto wybrać się na spływ kajakowy. Dobrą formą aktywności angażującą do ruchu całe ciało będzie również trekking oraz pływanie.

To pomoże nam o siebie zadbać

Wiele jest rzeczy, których większość z nas z całą pewnością kiedyś próbowała, a nawet nie ma pojęcia, jaki wpływ ma to na nasze zdrowie – zarówno ten dobry jak i zły. Jedną z takich rzeczy może być na przykład sauna. Panuje tam bardzo wysoka temperatura, co zmusza nasze ciało do “pracy”. Dzięki saunie poprawia się wygląd naszej skóry, krążenie, redukuje również zmęczenie i stres. Warto tutaj też wspomnieć o jeździe na rowerze. Dla wielu jest to po prostu sposób na spędzenie wolnego czasu, jednak spala też dużo kalorii, dotleniamy organizm, przez co czujemy się lepiej. Jazda na rowerze to świetny sposób na podziwianie otaczającej nas przyrody, możemy jeździć również w mieście, gdzie odpoczynek ułatwiają nam stojaki rowerowe. Dla fanów treningów siłowych oczywiście najlepsza będzie siłownia – nie ma wątpliwości co do tego, że właśnie to miejsce najbardziej pomaga nam najbardziej rozwijać siłę oraz budować mięśnie. Dla wielu osób na siłowni sterydy to konieczność, jednak i bez nich można sobie poradzić. W związku z coraz większym zainteresowaniem zdrowym stylem życia dużo osób postanowiło zrobić kurs trenera personalnego, co na pewno spowoduje duży przypływ gotówki.

Ważne czynniki w dążeniu do wymarzonej sylwetki

Zdrowy styl życia to nie tylko brak słodyczy w diecie a także treningi do upadłego. Tak jak we wszystkim pamiętać trzeba o rozsądku a także odpowiednim podejściu do sprawy. Ludzie zmagają się z różnymi problemami zdrowotnymi a także mają określone cele. W tym wszystkim powinna nam pomóc odpowiednia dieta. Jeżeli jesteśmy z okolic, warto w wyszukiwarkę wpisać “dietetyk Poznań”. Znajdziemy tam całą listę polecanych dietetyków, którzy z pewnością pomogą nam w naszych zamierzeniach odnośnie zdrowej i smukłej sylwetki. Oprócz diety z całą pewnością pomocne będą treningi zarówno w domu jak i na siłowni. Jeśli naszym zamierzeniem jest zbudowanie masy mięśniowej, pomocne będą sterydy anaboliczne (jednym z nich jest metanabol), które znacznie przyśpieszą ten proces, jednak mają one również swoje efekty uboczne. Wiele jest również innych suplementów odpowiednich dla osób ćwiczących na siłowni. Dobrym odpowiednikiem treningu cardio będzie jazda na rowerze. Przydatne mogą być bidony rowerowe, do których można wlać wodę, która jest bardzo ważna w trakcie treningu.

Zimowe szaleństwo na stoku

Każda pora roku ma swoje uroki. Tyczy to się również sportu, ponieważ tak naprawdę przez cały rok śledzić możemy potyczki naszych ulubionych sportowców oraz drużyn sportowych, a także samemu prowadzić zdrowy styl życia – nawet zimą. Jednym z najpopularniejszych sportów zimowych jest snowboard, uprawiany przez wielu miłośników białego szaleństwa. Jest dla nich wielką frajdą zjeżdżać na desce po stokach – zarówno tych, gdzie leży prawdziwy śnieg, jak i te naśnieżane sztucznie. Pomimo tego, że kiedy uprawiamy sport, to jest nam ciepło, zimą warto zadbać o odpowiedni strój. Warto zaopatrzyć się w ciepłe bluzy, które założymy pod nasze ciepłe zimowe kurtki lub grube swetry a także koniecznie czapki i rękawiczki. Snowboard przyciąga również wielu fanów siłowni – jest to świetny sposób na cardio na świeżym powietrzu. Jeśli chcemy spalić tłuszczyk, który nagromadził się pomimo aktywnego stylu życia, warto sięgnąć po spalacze tłuszczu, które z pewnością pomogą nam odsłonić ciężko wypracowane mięśnie. Po całym dniu szaleństwa na mrozie, dobrym pomysłem mogą być baseny kąpielowe, gdzie możemy się zrelaksować i odpocząć.

Sporty dla każdego

Obecnie coraz więcej dzieci oraz młodzieży woli spędzać czas przed komputerem lub telewizorem, zamiast wyjść na świeże powietrze – nawet w czasie ładnej pogody. Dlatego tak ważne jest, aby to rodzice zadbali o zdrowie swoich dzieci, pokazując, jak ważne jest dbanie o siebie oraz ile korzyści niesie za sobą aktywność fizyczna. Oczywiście nie każdy musi lubić to samo, ale z całą pewnością każdy znajdzie coś dla siebie. Przy uprawianiu sportu warto zadbać o odpowiednie stroje sportowe, które nie będą krępowały ruchów a także pozwolą naszemu ciału oddychać. Jeśli chcemy znaleźć “naszą” dyscyplinę sportu, warto próbować różnych rzeczy. Może to być na przykład jazda na rowerze – jest to aktywność dla całej rodziny, a wycieczki rowerowe z całą pewnością będą dużą frajdą. Na dłuższe wyprawy pomocne mogą się okazać bagażniki rowerowe, na których przewieźć możemy jedzenie czy picie. Inną, bardziej wymagającą dyscypliną może być windsurfing. Jeśli nigdy nie mieliśmy do czynienia z tym rodzajem sportu, szkoła windsurfingu na pewno nam pomoże. Warto też pomyśleć o nauce pływania. Ważne są tutaj odpowiednie akcesoria basenowe takie jak gogle oraz odpowiednio dobrany strój.

Specyfiki dla sportowców

Świat mody a także celebryci oraz popularne gazety (szczególnie dla kobiet) wywierają wpływ na to, jak patrzymy na własne ciało i często chcemy dążyć do ideału, który tak na prawdę nie istnieje. Coraz więcej kobiet sięga po tabletki na odchudzanie oraz różnego rodzaju herbatki, wierząc, że to pomoże im osiągnąć cel. Niestety wiara w to, że środki tego typu pomogą nam zrzucić zbędne kilogramy, okazuje się być łudząca. O wiele skuteczniej jest zmienić dietę oraz podjąć jakąś aktywność fizyczną – na przykład zacząć chodzić na siłownię. Osoby, które na siłowni mają już pewne doświadczenie, często sięgają po różnego rodzaju suplementy takie jak na przykład odżywki białkowe. W celu ich zakupu odwiedzają odżywki sklep – coraz więcej jest miejsc, w których kupić można takie specyfiki, nawet online. Są to na przykład strony kfd, trec nutrition oraz inne. Wśród osób przechodzących proces redukcji, popularny staje się środek wspomagający ten proces czyli spalacz tłuszczu. Natomiast dla osób będących na tak zwanej “masie” pomocny może być winstrol – jest to popularny środek stosowany na przyrost masy mięśniowej i wzrost siły, jednak trzeba również pamiętać o jego skutkach ubocznych.

Aktywności dla każdego

Każdy chyba zna powiedzenie, że sport to zdrowie. Zdrowy i aktywny styl życia stały się w ostatnim czasie bardzo popularne i ma to wiele plusów – w końcu każda forma aktywności to doskonały sposób na zadbanie o siebie i o swoje zdrowie. Zmiana stylu życia coraz większej ilości osób ma również wpływ na to, co coraz częściej pojawia się w naszych sklepach – wiele marek ma obecnie w swojej ofercie ubrania sportowe takie jak koszulki, spodenki czy różnego rodzaju komplety. Duża ilość osób zaczęła też wychodzić na boisko i próbować swoich sił w dyscyplinach takich jak piłka nożna czy siatkówka. Popularne stało się bieganie. Jeśli jednak z jakichś przyczyn nie możemy biegać, lub po prostu tego nie lubimy, można skorzystać z rowerów – warto tu wspomnieć, że jazda na rowerze nie tylko spala kalorie, ale również modeluje nogi i pośladki. Będą tutaj bardzo ważne akcesoria rowerowe takie jak kask dla bezpieczeństwa, liczniki czy lampki i odblaski. Z tego typu aktywności nie trzeba rezygnować nawet w czasie niepogody – w wielu miejscach kupić możemy kurtki przeciwdeszczowe lub takie chroniące przed wiatrem.

Rehabilitacja piłkarzy

Piłka nożna to sport, który teoretycznie uprawiać może każdy. Jednak żeby być w tym sporcie naprawdę dobrym, trzeba mieć niewątpliwie duży talent i niemałe umiejętności takie jak sprawność, szybkość. Podczas uprawiania tego typu sportu często dochodzi do kontuzji – jest to jeden z najbardziej kontuzjogennych sportów. Wtedy potrzebna jest solidna rehabiliacja, żeby zawodnik mógł wrócić do gry. Zawodowymi piłkarzami zajmuje się cały zespół lekarzy, którego zadaniem jest jak najszybsze przywrócenie sportowca na boisko. Kiedy konieczna jest rehabilitacja, bardzo pomocne okazują się akcesoria sportowe takie jak rotor, taśma rehabilitacyjna, mata do ćwiczeń czy orbitrek lub stepper. Po odpowiedniej rehabilitacji zawodnicy stosunkowo szybko wracają do uprawiania sportu. Stroje piłkarskie, które noszą sportowcy oraz możliwość ich założenia to często dla piłkarzy największa nagroda za ciężką i wytrwałą pracę a także cierpliwość w dążeniu do celu, którym jest możliwość gry w klubie, któremu kibicowało się do tej pory lub nawet reprezentacji narodowej, dlatego dla piłkarzy tak ważne jest, żeby nie musieć rezygnować z marzeń przez uraz lub kontuzję.

Dieta odchudzająca

Jak już zostało napisane, w maratonie może wystartować każdy człowiek. Wystarczy tylko udać się na miejsce, w którym odbywa się owy maraton oraz zapisać się przy specjalnym stanowisku. Dostaniemy tam odpowiedni numerek, który będzie powiązany z naszym imieniem i nazwiskiem. Oczywiście, aby wystartować w maratonie trzeba posiadać strój sportowy oraz buty. Te dwie rzeczy muszą być jak najbardziej wygodne, abyśmy czuli się komfortowo. Strój sportowy musi być także bardzo przewiewny. Przed startem w maratonie należy spróbować, czy aby na pewno pokonamy tak długą trasę. Dobrze jest, aby kilka razy przebiec owy odcinek mierząc czas i porównując go z poprzednim. W ten sposób przekonamy się, czy nasz trening jest efektywny. Dieta odchudzająca jest dla wielu osób niezbędna, wiele osób bierze tabletki odchudzające, jednak nie jest to najlepsza metoda na odchudzanie brzucha. Zamiast pakować w siebie chemię lepiej napić się czegoś takiego jak zielona kawa na odchudzanie czy sięgnąć po inne naturalne preparaty na odchudzanie.

Suplementy diety odchudzanie

Wielu ludziom po prostu nie chce się uprawiać żadnego sportu, gdyż to wymaga wysiłku oraz poświęcenia swego wolnego czasu, a to okazuje się po prostu zbyt dużym poświęceniem. Najbardziej popularnym sposobem na poprawę kondycji są biegi. Dzięki bieganiu możemy w łatwy i przyjemny sposób poprawiać swoją kondycję. Na samym początku należy pokonywać krótki trasy, a wraz z czasem zwiększać dystans, który mamy zamiar przebiec. Jeśli będziemy regularnie ćwiczyli, zauważymy, iż wraz z czasem możemy przebiec dłuższe odcinki nie męcząc się przy tym zbytnio. Taki znak będzie świadczył o tym, iż nasza kondycja już uległa poprawie, a nasze ćwiczenia nie poszły na marne. Należy pamiętać, iż nie wolno przerywać ćwiczeń, gdyż to może grozić powrotem do czasów, w których nasza forma była wręcz tragiczna. Podczas treningu pomagają nam suplementy diety odchudzanie, jest to najlepsza dieta na odchudzanie i najskuteczniejsze diety odchudzające. Do takich zaliczymy te, które w składzie mają coś takiego jak kasza jaglana na odchudzanie czy też specjalne szejki na odchudzanie.

Jak wystartować w maratonie – dieta i odchudzanie

Z pewnością nie jeden człowiek marzył o tym, aby pewnego dnia wystartować w maratonie i dotrzeć na metę jako pierwszy. Wydawać się to może śmiesznym, ale każdy człowiek, który posiada silną wole, może tego dokonać, gdyż do tego celu potrzebne jest poświęcenie oraz regularne treningi. W maratonie szans nie ma człowiek, któremu po prostu nie chce się codziennie trenować oraz zjada niezdrowe posiłki, które wpływają na pogorszenie się kondycji. Przed startem w maratonie należy się dokładnie zastanowić, czy aby na pewno zdołamy pokonać tak długą trasę. Jeśli stwierdzimy, iż nie mamy póki co odpowiedniej kondycji nie mamy nawet po co tam iść, gdyż możemy odpaść już nawet w połowie trasy. Wiele ludzi postanawia podjąć owe wyzwanie bez odpowiedniego treningu, a to bardzo często kończy się w późniejszym czasie bardzo poważnymi kontuzjami. Wiele osób startujących w maratonach nie musi sobie zawracać głowy tematami takimi jak dieta i odchudzanie, mają oni zapewnione zdrowe odchudzanie i suplementy na odchudzanie takie jak np. tabletki odchudzanie, nie są imm potrzebne, dla nich cwiczenia na odchudzanie są wystarczające.

Jak poprawić swoją kondycję?

W dzisiejszym świecie wiele osób zapomina o tym, iż kondycja to nieodłączny element człowieka, który posiada znakomite zdrowie. Wiele osób, które cierpią na choroby związane z układem krążenia posiada bardzo złą kondycję, a to z kolei przekłada się na wysoki poziom cholesterolu oraz złe wyniki badań. Co więc należy robić, aby nasza kondycja była w jak najlepszym stanie oraz abyśmy my sami czuli się dobrze? Po pierwszy należy ograniczyć spożywania tłuszczów, które mogą podwyższać nasz poziom cholesterolu. Jeśli palimy papierosy to dobrym wyjściem będzie po prostu zakończenia tej czynności. Kolejną najbardziej istotną czynnością, jeśli chodzi o poprawę kondycji jest uprawianie sportu. To właśnie dzięki sportowi nasza kondycja może ulec znacznej poprawie, a my sami zdobędziemy nową pasję. Wiele osób sięga po dobre tabletki na odchudzanie, jednak nie jest to najmądrzejsza decyzja, lepiej sprawdzą siękoktajle odchudzające czy np. skuteczne diety odchudzające. Dla facetów skuteczny środek na odchudzanie dla mężczyzn jest na wagę złota i wielu za nich zapłaci fortunę za dobry środek na odchudzanie dla mężczyzn.

Trener i odchudzanie

Z pewnością zatrudnienie takiego trenera będzie bardziej kosztowne, ale również i bardziej skuteczne. Jeśli chcemy zacząć biegać to musimy także pomyśleć o wygodnych butach, gdyż przebiegnięcie paru kilometrów w niewygodnych butach może doprowadzić do tego, iż na jakiś czas będziemy musieli zaprzestać treningów ze względu na poniesione kontuzje. Bardzo istotny jest także strój biegacza, gdyż wygodne i przewiewne ubranie sprawi, iż bieganie będzie wręcz przyjemnością, a my sami będziemy mogli dziennie pokonywać coraz to dłuższe odcinku tras. Podsumowując, aby rozpocząć bieganie musimy posiadać odpowiednią wiedzę teoretyczną, dzięki której sport, który jest przez nas uprawiana stanie się przyjemnością oraz będzie efektywny. Wiele osób dzieli się na treningi żeby wspomóc odchudzanie, jedni ćwiczą a inni zażywają tabletki na odchudzanie, jednak lepsza jest dieta odchudzanie niż tabletki. Najlepiej sprawdzi się 10 ćwiczeń odchudzających, to sprawdzone i skuteczne odchudzanie, które nam się sprawdzi.

Wyzwanie sportowe – trener personalny Warszawa

Na świecie znajduje się spora liczba osób, które wręcz kochają wyzwania, do których muszą przygotowywać się przez długi okres czasu. Bardzo często takimi wyzwaniami są wyzwania sportowe. Jak wiadomo sport to taka dziedzina, w której trzeba bardzo długo trenować, aby osiągnąć cel i stać się najlepszym z najlepszym. Na pewno w sporcie szans na mistrzostwo nie ma człowiek, który słabo się przygotowywał oraz omijał treningi. W sporcie liczy się przede wszystkim trening oraz wyrzeczenia, gdyż sportowiec nie może spożywać wszystkich pokarmów oraz napojów. Niejednokrotnie sportowiec czuje się jak w więzieniu, gdyż całymi dniami przesiaduje w hali treningowe, gdzie ciężko ćwiczy i rozwija swoje umiejętności. Wyzwaniami sportowymi bardzo często oddają się mężczyźni. Trener personalny Warszawa pomaga nam w treningach, wychodzimy na boisko i tam uprawiamy bieganie czy ćwiczenia, warto mieć wygodne obuwie Adidasa a do tego odpowiednie suplementy diety. To wszystko pomaga nam w utrzymaniu dobrej i prawidłowej wagi.

Jak zacząć biegać?

Wiele ludzi ma zazwyczaj problemy związane z rozpoczęciem uprawiania danego sportu. Bardzo często problemy te wynikają z braku odpowiedniej wiedzy na temat skuteczności treningów. Co zatem zrobić, jeśli nie posiadamy odpowiedniej wiedzy na temat danej dziedziny sportu, a chcielibyśmy go zacząć uprawiać? Najprostszym sposobem na rozwiązanie tego problemy jest zakup odpowiednich książek, w których zawarte będą informacje, które nas interesują. Bardzo popularnym sportem, który jest najczęściej wybierany są biegi, gdyż nie wymagają one żadnych odpowiednich sprzętów. Po przeczytaniu lektury np. o biegach, możemy zacząć sami uprawiać ten sport, oczywiście musimy stosować się do porad zawartych w owej lekturze. Jeśli chcemy zacząć biegać, a wiemy, że sami sobie nie poradzimy możemy skorzystać z usług specjalnych trenerów, którzy pokażą nam co i jak należy wykonywać, aby było to poprawne i skuteczne. Ważne jest odpowiednie obuwie, dlatego odwiedź obuwie sklep online, znajdziesz tam buty adidasy jak i inny sprzęt fitness. Sklep fitness online oferuje różne sprzęty, które pomogą nam wykonywać ćwiczenia fizyczne.

Kulturystyka

Niejednokrotnie starają się np. zjechać z dużej góry na specjalnych rowerach MTB, czy też przepłynąć morze lub ocean na tratwie lub innej małej konstrukcji, która jest w stanie unosić się na wodzie. Bardzo ryzykownym zadaniem jest także wspinaczka górska, gdyż jeden, nawet najmniejszy, nieodpowiedni ruch może doprowadzić do śmierci człowieka. Zazwyczaj osoby, które widzą ludzi wspinających się tak wysoko, uważają ich po prostu za wariatów. Jednakże ludzie ci nie wiedzą, iż dla alpinistów jest to pasja, pasja dla której są w stanie poświęcić swoje życie. Kolejnym powodem, dla którego ludzie podejmują się takich wyzwań jest adrenalina. Dzięki adrenalinie każdy sport staje się czymś wyjątkowym, czymś w czym można się wręcz zakochać. Kulturystyka to ciężki kawałek chleba, wiele osób robi barki trening ale potrzebne są do tego odpowiednie odżywki Olimp. Warto żeby odzież sportowa była wygodna, żeby nas nic nie obcierało, bo wówczas trening nie będzie sprawiał nam najmniejszej nawet przyjemności.

Suplementy i odchudzanie tabletki.

Mała liczba osób wie, iż w takich suplementach diety znajdują się pierwiastki chemiczne, które niekonieczne muszą być dla nas zdrowe. W późniejszym czasie po zażyciu takich suplementów mogą wystąpić różne choroby lub inne nieprzyjemne zjawiska, które pogorszą nasz stan zdrowia. Sport zatem okazuje się nie tylko skuteczny, ale i również zdrowym sposobem zrzucenia nadwagi. Dzięki niemu możemy poczuć się znacznie lepiej, a i nasza kondycja może również ulec poprawie, a to z pewnością wpłynie na nasze samopoczucie. Człowiek otyły, który posiada sporą nadwagę nie posiada dobrego samopoczucia, gdyż dobrze zdaje sobie sprawę z tego jak wygląda. Po zrzuceniu nadwagi znacznie poprawia się nie tylko wygląd człowieka, ale również jego samopoczucie jak i stan psychiczny. Warto sprawdzić ciekawe przepisy na koktajle odchudzające, podobnie jak i dieta na odchudzanie są one dość skuteczne, jeśli ich pilnujemy. Odchudzanie tabletki to średek odchudzający skuteczny ale niebezpieczny jak mówi dietetyk z odchudzanie Katowice.

Gdy mamy dość nadwagi

Jak wiadomo wiosna to czas, w którym spora liczba kobiet strasznie irytuje się wtedy, gdy wchodzi na wagę. Oczywiście są także mężczyźni, którzy dbają o swoją wagę, ale w głównej mierze tyczy się ta sprawa kobiet. Wiele z nich chce za wszelką cenę schudnąć, gdyż uważają, że mają nadwagę. Wiele z tych relacji jest bardzo ponaciągane, gdyż czasami jeden kilogram więcej może okazać się dla kobiety nadwagą. Jednakże co zrobić, jeśli posiadamy znaczną nadwagę i chcemy się jej pozbyć? Idealnym rozwiązaniem tej sytuacji może okazać się sport. Dzięki niemu możemy schudnąć tylko tyle, ile chcemy. Wiele ludzi rezygnuje z tego rodzaju zrzucania nadwagi, gdyż sport wymaga regularny ćwiczeń, które niejednokrotnie mogą okazać się męczące. Wiele ludzi wtedy decyduje się na skorzystanie z rożnych suplementów diety, które także przyśpieszają proces spalania tkanki tłuszczowej. Zdrowa dieta odchudzająca jest bardzo ważna, nie zawsze pomogą skuteczne tabletki na odchudzanie. Lepiej sprawdzi się zielona herbata na odchudzanie lub inne koktajle na odchudzanie, takie wspomaganie odchudzania jest z całą pewnością lepsze niż chemia.

Puchar Narodów Afryki- utytułowane drużyny

Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane drużyny to najwięcej zwycięstw ma na koncie reprezentacja Egiptu, która zdecydowanie prowadzi w tabeli wszech czasów. Egipcjanie wygrali dotychczas siedem turniejów. Po cztery wygrane mają Kamerun i Ghana a po dwie Nigeria i Zair. Łącznie triumfowało w mistrzostwach Afryki trzynaście reprezentacji.

Jeśli chodzi o poziom turnieju to z roku na rok jest on coraz wyższy. Największy wpływ na to ma gra coraz większej liczby zawodników w Europie, gdzie do swojej wspaniałej techniki dodają dyscyplinę taktyczną. Niestety, cieniem na Puchar Narodów Afryki kładą się częste kłopoty organizatorów, wynikające zarówno z problemów natury finansowej jak i politycznej. Brak środków na stadiony i inne potrzebne obiekty obchodzi się często redukując wymagania i obcinając plany, jednak trudno jest przeskoczyć niestabilną sytuację polityczną w wielu krajach. Częste zamieszki, wojny i rewolucje powodują, że czasami dochodzi do bardzo groźnych sytuacji. Przykładem może być tegoroczny turniej, kiedy to przed jego rozpoczęciem został ostrzelany autokar wiozący reprezentację Togo. Kilku piłkarzy zostało rannych, kierowca i ochroniarze zginęli. To wszystko powoduje, że płacące ogromne gaże swoim zawodnikom kluby europejskie niechętnie puszczają ich na te turnieje.

Samuel Eto’o-kilka słów o piłkarzu

W Barcelonie w otoczeniu wielu znakomitych kolegów z drużyny jego talent pokazał się na dobre, seryjnie zdobywał bramki, wygrywał z klubem kolejne trofea. Po mistrzostwie Hiszpanii przyszła kolej na Ligę Mistrzów a samego zawodnika uznano za jednego z najlepszych w sezonie. Po kilku latach gry w Barcelonie i przybyciu nowego trenera, Eto’o coraz częściej wchodził na mecze z ławki. Powodowało to frustrację zawodnika oraz konflikty wewnątrz zespołu.

Trener publicznie mówił, że nie widzi go w swojej drużynie, więc piłkarz nie miał wyjścia i musiał odejść. Z licznych ofert wybrał tą od Interu Mediolan i wraz ze Zlatanem Ibrahimovicem stał się przedmiotem wymiany pomiędzy klubami. Już pierwsze mecze w barwach włoskiego Interu pokazały jego klasę. Stał się ulubieńcem kibiców. Jeśli chodzi o sukcesy z reprezentacja Kamerunu to Eto/o dwukrotnie zdobył koronę króla strzelców turniejów Pucharu Narodu Afryki, dwa razy wygrał tą imprezę. Poza tym w 2000 roku wywalczył złoto z Kamerunem na igrzyskach w Sydney.

Piłkarski rozwój Afryki

Afryka wyraźnie rozwija się piłkarsko dzięki temu, że coraz więcej zawodników z tego kontynentu gra w zawodowych klubach. Widać to dokładnie po wynikach jakie osiągają poszczególne reprezentacje, Nigeria, Ghana czy Kamerun od wielu już lat należą do czołówki światowej. Potrafią wygrywać z najlepszymi, awansują do pucharowych faz turniejów mistrzowskich.

Także lokalne mistrzostwa czyli Puchar Narodów Afryki pokazuje siłę afrykańskiej piłki. Poziom turnieju jest coraz wyższy, plasuje się on jako trzeci po Euro i Copa America wyprzedzając mistrzostwa azjatyckie. Mecze rozgrywane w jego ramach są oglądane na wszystkich kontynentach, kibice podziwiają grę takich gwiazd jak Samuel Eto’o, Frederic Kanoute czy Seudou Keita. Wszyscy oni występują na co dzień w najlepszych europejskich klubach, wygrywają tytuły mistrzowskie, zarówno krajowe jak i pucharowe.

O Pucharze Interkontynentalnym

2004 rok to koniec znanej formuły rozgrywek, FIFA postanowiła zwiększyć liczbę uczestników i przekształciła puchar w klubowe mistrzostwa świata. Od tej pory w finałowych turniejach biorą udział najlepsze drużyny z każdego kontynentu, łącznie sześć klubów. Zasada jest taka, że mistrzowie Afryki, Azji, Ameryki Północnej oraz Australii i Oceanii grają ze sobą pierwszą fazę turnieju w grupie, do dwóch najlepszych drużyn dołączają kluby z Europy i Ameryki Południowej. Dalej system rozgrywek przebiega w formie pucharowej.

Jeśli chodzi o triumfatorów i statystyki to najwięcej tytułów ma na koncie włoski AC Milan, wygrał puchar czterokrotnie. Po trzy razy triumfowały Urugwajskie Penarol i National poza tym Real Madryt, Boca Juniors oraz Sao Paulo. W rozbiciu na kraje, najwięcej zdobywców pucharu pochodziło z Brazylii i Argentyny po 6 oraz Włoch 6. Jeśli chodzi o kontynenty to nieznacznie prowadzi Ameryka Południowa, kluby z tego regionu wygrywały 15-krotnie przy 12 triumfach europejskich zespołów.

Kariera Deco

Jako jeden z nielicznych w historii wygrał po raz drugi Ligę Mistrzów w barwach dwóch różnych klubów. Barcelona dominowała również w kraju a on sam stał się jednym z najlepszych pomocników ligi. Po zmianie trenera i przebudowie zespołu Deco trafił do londyńskiej Chelsea w której gra do dzisiaj.

Po kilku latach gry w Portugalii i braku szans na powołanie do reprezentacji Brazylii, Deco zdecydował się przyjąć obywatelstwo portugalskie. Pozwoliło mu ono na występy w kadrze narodowej, rozegrał w niej już ponad 60 mieczy. Na razie największym sukcesem z osiągniętym reprezentacją jest zdobycie wicemistrzostwa Europy w 2004 roku oraz awans do finałów mistrzostw świata w 2006 roku. Deco stał się od samego początku podstawowym piłkarzem reprezentacji Portugalii, na razie jednak nie udało mu się wygrać żadnego trofeum.

Liga portugalska

Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane drużyny to w klasyfikacji wszech czasów prowadzi Benfica Lizbona z 31 tytułami mistrzowskimi, drugie jest FC Porto z dorobkiem 24 tytułów. Trzeci Sporting wygrał ligę 19-krotnie. Kolejne zespoły mają już tylko sporadyczne sukcesy, Belenenses i Boavista zdobyły po jednym tytule mistrzowskim.

W lidze portugalskiej corocznie gra wiele gwiazd, które trafiają do miejscowych klubów głównie z Ameryki Południowej. Otrzymują tutaj ostatnie szlify piłkarskie, uczy się ich głównie taktyki i dyscypliny a później są transferowani do silniejszych lig. Czołowe kluby portugalskie uczyniły z tego procederu swoje główne źródło dochodów, dzięki czemu niwelują różnicę pomiędzy środkami od sponsorów i stacji telewizyjnych.

O klubie FC Porto

FC Porto to klub który doskonale pracuje z młodzieżą, ma rozwinięta sieć skautów głównie w krajach Ameryki Południowej. Powoduje to, że największe gwiazdy europejskiego futbolu właśnie tutaj zaczynają swoja karierę, są wypatrywane w Brazylii czy Argentynie i sprowadzane do Portugalii. Działacze FC Porto wykorzystują głównie bliskość językową i kulturową, zawodnicy dobrze aklimatyzują się w klubie i przyzwyczajają do realiów panujących w kontynentalnej piłce.

W FC Porto grało w przeszłości wielu znakomitych zawodników. Przykładem mogą być Deco, Madjer czy nawet polski bramkarz Józef Młynarczyk. Obecnie o sile zespołu decydują tacy zawodnicy jak Bruno Alves, Cristian Rodriguez, Helton oraz Alvaro Pereira. Większość kadry to piłkarze z Ameryki Południowej, Brazylijczycy, Argentyńczycy, Portugalczycy stanowią zdecydowaną mniejszość. Polityka klubu opiera się również na naturalizowaniu najwartościowszych zawodników, w ten sposób korzysta na tym również reprezentacja narodowa.

Kariera Mourinho

Z FC Porto Mourinho osiągnął wszystko co może osiągnąć trener drużyny piłkarskiej. Zdominował rodzimą ligę oraz europejskie pucharu. Dwa lata z rzędu wygrał finały Pucharu UEFA oraz Ligi Mistrzów, stał się rozpoznawalny i rozchwytywany przez najsilniejsze kluby. Doceniano fakt, że dysponując przeciętnymi jak na warunki europejskie środkami zdołał zbudować tak silną drużynę. Najlepsze warunki pracy zaproponował nowy właściciel Chelsea Londyn, Roman Abramowicz.

Gwarantował on wielkie pieniądze na transfery oraz ogromny budżet. Wydawało się, że mając dodatkowo młodego zdolnego trenera wygra wszystko co możliwe. Jak się okazało Chelsea przez lata dominowała w lidze, jednak w pucharach brakowało jej szczęścia. Przegrywała awanse do finałów jedną bramką lub nawet gorszym bilansem, zirytowanie właściciela było coraz większe. W 2007 roku Mourinho został zwolniony z posady. Obecnie trener pracuje w Interze Mediolan z którym już ma sukcesy. Zdobył mistrzostwo Włoch, w lidze wygrywa większość spotkań. Jednak fatum pucharów europejskich ciągle trwa, Inter gra nieprzekonująco i mimo że corocznie należy do faworytów Ligi Mistrzów to nie potrafi nic znaczącego w niej osiągnąć.

Sukcesy drużyny Inter Mediolan

Inter Mediolan to 17-krotny mistrz Włoch oraz pięciokrotny zdobywca pucharu kraju. Inne sukcesy krajowe to wygranie cztery razy superpucharu. W europejskich pucharach klub nie jest już tak utytułowany, na razie dwukrotnie wygrał Puchar Europy oraz trzy razy triumfował w Pucharze UEFA. Jeśli porównywać to z innymi klubami z czołówki włoskiej piłki to są to przeciętne osiągnięcia. Klub od wielu lat ma możnego właściciela, który gwarantuje olbrzymie pieniądze. Niestety, większość transferów było nieudanych, przykładem może być sprowadzenie za rekordową sumę Ronaldo, który był bez formy i borykał się ciągle z kontuzjami.

Dopiero ostatnio karta odwróciła się i Inter zaczął dominować w lidze. Zdobył trzy mistrzostwa z rzędu oraz dwa puchary. Jednak jak do tej pory, drużyna nie może się przełamać w Europie i od wielu lat nic większego w pucharach nie wygrała. Być może zmieni ta sytuację przyjście nowego trenera, od zeszłego roku Inter trenuje Jose Mourinho. Zastąpił on Roberto Mancini’ego, który co prawda miał sukcesy w lidze, jednak dla właściciela i kibiców nie były one wystarczające. W Interze gra obecnie wielu znakomitych piłkarzy. Do gwiazd z pewnością należą Francesco Toldo, Javier Zanetti, Ivan Cordoba, Dejan Stancovic, Lucio, Samuel Eto’o, Julio Cezar oraz Tiago Motta. Grającą ikona klubu jest Javier Zanetti, który do tej pory wystąpił w ponad sześciuset meczach drużyny.

Sukcesy Celtic Glasgow

Klub ma na swoim koncie wiele sukcesów, zarówno na arenie klubowej jak i międzynarodowej. Celtic to 42-krotny mistrz Szkocji, 34-krotny zdobywca pucharu kraju, poza tym wygrał kilkadziesiąt pomniejszych tytułów. Jeśli chodzi o europejskie puchary to największym sukcesem w historii klubu jest triumf w Pucharze Europy w 1967 roku. Po zwycięskim meczu nad Interem Mediolan, Celtic stał się jedynym jak do tej pory klubem, w którym wszyscy zawodnicy grający w finale urodzili się w promieniu maksymalnie kilkudziesięciu kilometrów od stadionu.

Późniejsze lata to komercjalizacja piłki, międzynarodowe transfery i mała ilość wychowanków w klubach. Inne sukcesy w pucharach to jeden finał Pucharu UEFA w 2003 roku oraz przegrany finałowy mecz w Pucharze Europy w 1970 roku. Do najwybitniejszych zawodników grających w barwach Celtic’u należą Ronnie Simpson, John Clark, William Wallace oraz Bobby Lennox. Obecnie gwiazdami zespołu są tacy piłkarze jak Artur Boruc, Robbie Keane, Georgios Samaras oraz Scott Brown. Szczególnie osoba Robbie’go Keane jest warta uwagi, piłkarz to wielki kibic Celtic’u, który został właśnie wypożyczony do klubu z Tottenham’u.

Sukcesy FC Liverpool

FC Liverpool zarówno obecnie jak i w przeszłości należał do czołówki ligowej w Anglii. Niestety, ostatnie lata to brak sukcesów, najsilniejsze kluby tj. Arsenal, Manchester United czy Chelsea, wyraźnie uciekły poziomem gry i co jeszcze ważniejsze-wysokością budżetów. Za chwile pojawi się kolejna siła  w postaci Manchesteru City a Liverpool ciągle stoi w miejscu. Kilka lat temu klub przejęli Amerykanie, obecnie słychać głosy o jego ponownej sprzedaży. Wydaje się, że bez pozyskania możnego właściciela Liverpool będzie skazany przez długie lata walczyć o 5-6 pozycje w lidze.

Jeśli chodzi o zawodników to w przeszłości klubowa kadra była naszpikowana gwiazdami. Występowały tutaj takie sławy jak Kevin Keegan, Graeme Souness czy Robbie Fowler. Obecnie główne role odgrywają Steven Gerrard, Fernando Torres, Dirk Kuyt i Jammie Carragher.Warto również wspomnieć niechlubną kartę z historii klubu. Chodzi o słynną tragedię na Heysel czyli śmierć kilkudziesięciu kibiców w wyniku zamieszek wywołanych przez sympatyków Liverpoolu. To wydarzenie miało również pozytywne efekty, to m.in. ono zapoczątkowało reformę angielskiej piłki.

Liga holenderska

Liga holenderska swoim poziomem jest porównywalna nie tylko z francuską Ligue 1 ale nawet z niemiecka Bundesligą. Kluby mają niższe budżety i mniejsze stadiony, być może cała otoczka nie jest tak kolorowa, jednak holenderskie kluby są niezwykle silne. Liga jest bardzo wyrównana, w ostatnich latach nie ma zdecydowanych faworytów, różnice punktowe na koniec sezonu są niewielkie. To wszystko decyduje o atrakcyjności tych rozgrywek, dodając do tego wysoka średnią bramek na mecz otrzymujemy atrakcyjny produkt. W Eredivisie najsilniejsze zespoły to PSV Eindhoven oraz Ajax Amsterdam.

Zasłużone w przeszłości Feyenoord czy też Utrecht i Alkmar maja ostatnio kłopoty finansowe i zmuszone są spłacać olbrzymie długi. Nie pozwala to na wzmocnienia poprzez transfery. Jeśli chodzi o statystyki to najwięcej tytułów mistrzowskich ma w swojej kolekcji Ajax Amsterdam który wygrywał ligę 29-krotnie. Drugi w klasyfikacji z 21 zwycięstwami jest PSV a trzeci z 14 Feyenoord. W ostatnich latach wyraźnie dominuje PSV, który zdobył cztery tytuły z rzędu, rok temu serię przerwał AZ Alkmar. W lidze nie grają wielkie gwiazdy, kluby holenderskie znane są z doskonałego systemu szkolenia młodzieży. O sile ligi decydują więc wychowankowie, którzy po kilku sezonach gry w Eredivisie zasilają najlepsze kluby Europy.

Sukcesy Chelsea

Niestety, pod wodza Abramowicza, pomimo grania w końcowych fazach Ligi Mistrzów nie udało się jej nigdy wygrać. Chelsea po razie grała w ćwierćfinale, półfinale i finale. Rok temu była najbliżej ale przegrała z Manchesterem United po karnych. Pomimo corocznych wzmocnień i wielkich transferów zespół w decydujących meczach nie jest w stanie nic wygrać. Właściciel szukał już rozwiązania zmieniając trenerów, w ostatnich latach w klubie pracowali tacy specjaliści jak Jose Mourinho, Luiz Felipe Scolari, Guus Hiddink oraz ostatnio Carlo Ancelotti.

Na razie żaden z nich nie zagwarantował sukcesu na arenie międzynarodowej a tylko taki interesuje już Abramowicza. Zwycięstwa w lidze znudziły mu się, pojawiły się nawet plotki o możliwym wycofaniu się z finansowania drużyny. Poza tym, po ostatnich kłopotach finansowych Rosjanina, budżet na transfery znacznie okrojono i nie wydaje już on pieniędzy na piłkę z taką fantazja jak wcześniej. Chelsea posiada drużynę składająca się praktycznie z samych gwiazd. O sile zespołu decydują takie nazwiska jak Cech, Cole, Essien, Drogba, Ballack, Deco, Kalou, Terry oraz Anelka. Jeśli chodzi o zawodników którzy grali w klubie w przeszłości to do najwybitniejszych można zaliczyć Deschamps’a, Dessailly, Crspo, Verona czy Laudrupa.

O klubie CSKA Moskwa

W poprzednich latach CSKA było sponsorowane przez właściciela Chelsea Londyn, Romana Abramowicza. Ostatnio nastąpiła zmiana, głównym sponsorem został jeden z największych rosyjskich banków-VTB. Budżet klubu oscyluje w granicach 50-60 mln dolarów, jest jednym z większych w lidze co skutecznie pozwala rywalizować drużynie zarówno w kraju jak i w europejskich pucharach.

CSKA rozgrywa swoje mecze na stadionie moskiewskiego Dynama, jednak planuje się budowę nowoczesnego obiektu. Na razie prace są wstrzymane, przyspieszenie ma nastąpić po ewentualnym przyznaniu Rosji organizacji jakiegoś międzynarodowego turnieju. Mecze w pucharach CSKA rozgrywa na nowoczesnym stadionie Lokomotivu. Kadra CSKA to głównie obcokrajowcy, to oni decydują o klasie tej drużyny. Obecnie grają w klubie tacy piłkarze jak Vagner Love, Milos Krasic, bracia Bieriezuccy, Igor Akinfiejew oraz Siergiej Ignaszewicz. W przeszłości w kadrze znajdowali się również Ivica Olic czy Daniel Carvalho.

Liga Formuladeildin

Liga Formuladeildin jest rozgrywkami półamatorskimi, sama piłka Wysp Owczych praktycznie nie posiada zawodowych piłkarzy. Jednak w miejscowych klubach gra wielu obcokrajowców, są to głównie emigranci którzy trafili na wyspy w poszukiwaniu pracy. Co ciekawe, obecnie w tamtejszej lidze występuje kilku Polaków.

Rozgrywki piłkarskie cieszą się w kraju olbrzymim zainteresowaniem, każdy mecz ligowy przyciąga tłumy kibiców. Co prawda stadiony są niewielkie ale zazwyczaj zapełniają się w całości. Piłka nożna jest uważana za jeden z narodowych sportów mieszkańców Wysp Owczych, tak więc poszczególne kluby mają bogatą historię, grają w lidze nawet od ponad 50 lat. Jeśli chodzi o poziom rozgrywek to najlepiej widać go podczas rywalizacji pucharowej miejscowych drużyn z europejskimi. Niestety, zarówno z racji na położenie kraju jak i niezamożność, kluby nie zatrudniają profesjonalnych piłkarzy, najwyżej takich którzy mieli w przeszłości kontakty z zawodowym futbolem. Poziom ligi jest więc zbliżony do poziomów jaki prezentują regionalne rozgrywki w większości krajów europejskich.

Grecka liga

O  sile greckiej ligi nie decydują w tak wielkim stopniu budżety klubów jak klimat regionu. Grecja to państwo śródziemnomorskie o stosunkowo łagodnym klimacie co często ma decydujące znaczenie przy podpisywaniu kontraktów z tutejszymi klubami przez zawodników. Kluby gwarantują porządne jak na warunki europejskie pieniądze i dodatkowo przyjemny klimat. Może wydawać się to śmieszne ale szczególnie piłkarze z Ameryki Południowej będąc przy końcu swojej kariery chętnie zasilają greckie kluby.

Praktycznie każda drużyna z czołówki ligi ma w swoim składzie znanych w przeszłości zawodników, którzy jeszcze kilka lat temu reprezentowali czołowe kluby europejskie. Przykładem może być przejście Rivaldo do Olympiakosu kilka lat temu. Jeśli chodzi o najbardziej utytułowane kluby to zdecydowanie prowadzi w klasyfikacji wspomniany Olympiakos z 36-ma tytułami mistrzowskimi na koncie. Kolejny Panathinaikos wygrał ligę 19-krotnie, AEK Ateny 11-krotnie. Tytuły mistrzowskie zdobywało łącznie zaledwie sześć klubów.

Panathinaikos

Panathinaikos to chyba najbardziej polski klub poza granicami naszego kraju. Grało w nim kilku naszych piłkarzy, co ważne nie były to epizodyczne występy, większość z nich odgrywała w zespole kluczowe role. Do dzisiaj ikoną klubu jest Krzysztof Warzycha, który po 14-letniej karierze w Panathinaikosie jest tam obecnie asystentem trenera. Inni odgrywający znaczne role to bramkarz Józef Wandzik oraz zawodnicy z pola Igor Sypniewski, Maciej Bykowski czy ostatnio Jakub Wawrzyniak. Warto dodać, że Panathinaikos trenowali w przeszłości dwaj polscy trenerzy-Kazimierz Górski oraz Jacek Gmoch. Szczególnie ten drugi ma do dzisiaj bardzo silną pozycję w klubie.

Obecnie, Panathinaikos dominuje w krajowej lidze razem z Olympiakosem Pireus. Oba kluby wymieniają się pozycjami, w kolejnych sezonach na przemian zdobywają tytuły mistrzowskie. Liga jest całkowicie przez nie zdominowana. Trzon kadry klubu stanowią obcokrajowcy. Do gwiazd można zaliczyć takich zawodników jak Djibril Cisse, Mario Galinovic, Jorgos Karankunis czy Sebstian Leto.

O drużynie Olympique Marsylia

Jeśli chodzi o kibiców to należą oni do jednych z najbardziej fanatycznych w Europie. To właśnie w Marsylii, jako w nielicznym już mieście zachodnim, zachował się standardowy sposób kibicowania, typowo kibicowski. Oczywiście, ma to również swoje wady. Sympatycy Marsylii często prowokują burdy i zamieszki, zarówno podczas samych meczów jak i poza nimi. Warto również dodać, że to dzięki nim klub ma wysoka średnią widowni, 60-tysięczny obiekt Stade Velodrome praktycznie zawsze zapełnia się w całości. Jest to charakterystyczny stadion, o ciekawej budowie, mający bogata historię, wiele ważnych meczy odbywało się na nim w przeszłości.

Obecnie Olympique Marsylia powoli odbudowuje swoją dawną pozycję, po latach dominacji Lyonu liga zaczyna wyrównywać się. Ostatnio klub zaliczył dobre występy w fazie grupowej Ligi Mistrzów, plasuje się również w czołówce tabeli ligowej. Z bardziej znanych zawodników grają w zespole Mamadou Niang, Bakari Kone, Gabriel Heinze, Fernando Morientes i Benoit Cheyrou.

Klub Olympique Lyon

Olympique Lyon został zbudowany w ciągu zaledwie kilku lat, ogromny budżet i najlepsi piłkarze doprowadzili do zdominowania ligi. Wcześniej klub był średniakiem ligowym bez większych sukcesów., na początku lat 90-tych dominował imiennik z Marsylii. Obecnie Lyon w lidze wygrywa praktycznie wszystko i chyba właśnie to jest przyczyną braku spektakularnych sukcesów w Lidze Mistrzów. Poziom ligi francuskiej nie jest najwyższy, brak konkurencji i meczy o stawkę nie pozwala zbudować drużyny mogącej rywalizować z najsilniejszymi w Europie.

Klub swoje domowe mecze rozgrywa na stadionie Stade Gerland, obiekcie wielokrotnie modernizowanym ale już przestarzałym. Może on pomieścić ponad 40 tysięcy widzów, co przy obecnych sukcesach klubu jest wielkością wielce niewystarczającą. Planuje się budowę nowego obiektu na ponad 60 tysięcy miejsc, jednak z braku środków rozpoczęcie inwestycji jest od kliku lat odkładane. O sile Olympique Lyon w przeszłości stanowili tacy piłkarze jak Sony Anderson, John Carew, Gregory Coupet, Giovane Elber, Michael Essien, Liudovic Giuly, Juninho oraz Jean Tigana. Obecnie gwiazdami są Sidney Govou, Cesar Delgado oraz Ederson.

Liga francuska

Liga francuska charakteryzuje się tym, że poszczególne kluby dominują w rozgrywkach latami, jeśli już uzyskują czołową pozycję to wygrywają wszystko. Ostatnio taka sytuacja miała miejsce w przypadku Lyonu, dawniej grały tak Marsylia i St Etienne. Jednak bez wątpienia w ostatnim dziesięcioleciu największe postępy jako klub zrobił Olympique Lyon. Nie tylko dominuje w kraju ale również znakomicie gra w pucharach europejskim. Ma największy w lidze budżet, konkurować z nim może tylko Marsylia i PSG.

Jeśli chodzi o zwycięzców to najwięcej tytułów mają na koncie zespoły Saint Etienne-10, Marsylia i Nantes po 8, Monaco i Lyon po 7. Łącznie mistrzostwo kraju zdobywało 17 klubów. Obecnie z racji coraz większych budżetów zauważalny jest powrót francuskich zawodników do rodzimej ligi. Jeszcze kilka lat temu wybierali oni odwrotny kierunek. Po sukcesach reprezentacji Francji byli rozchwytywani przez najlepsze kluby w Europie. Spowodowało to zastój w klubach francuskich i słabsze wyniki w pucharach.

PSG

PSG swoje mecze rozgrywa na stadionie Parc des Prices, mogącym pomieścić prawie 50 tysięcy kibiców. Do połowy lat 90-tych obiekt służył również jako stadion narodowy, jednak po budowie większego i nowocześniejszego Stade de France stracił na znaczeniu. Obecnie jest stadionem typowo klubowym, kibice PSG szczelnie wypełniają go podczas większości meczy. Klub ma jedną z najwyższych średni oglądających na żywo mecze.

Paryski klub znany jest z doskonałej pracy skautów. O ile sam nie wyróżnia się jeśli chodzi o szkolenie to potrafi sprowadzać obiecujących zawodników. Przykładem może być Brazylijczyk Ronaldinho, który właśnie tutaj zaczynał europejską karierę. Z PSG trafił do Barcelony. Obecnie w klubie grają tacy piłkarze jak Gregory Coupet, Claude Makelele, Liudovic Giuly oraz Peguy Luyindula.

Koniec kariery Pele

Karierę Pele kończył w Stanach Zjednoczonych w zespole New York Cosmos. Była to drużyna złożona z największych gwiazd ówczesnej piłki, która rozgrywała bardziej pokazowe mecze niż o konkretną stawkę. W tym okresie piłkarz był bardzo rozpoznawalny, zagrał nawet w filmie Ucieczka do zwycięstwa. Po zakończeniu kariery Pele rozpoczął pracę jako komentator sportowy i dziennikarz. Zaangażował się również w działalność dobroczynną oraz politykę. Był nawet ministrem sportu Brazylii.

Kibice doceniają zawodnika z tego względu, że w profesjonalnym futbolu reprezentował tylko jeden klub, do końca był wierny barwom Santosu. Przez wielu uważany jest za najwybitniejszego piłkarza w historii futbolu, zwany był Królem oraz Czarną Perłą.

Sukcesy Diego Maradona

Z reprezentacją Argentyny Maradona zdobył wszystko. Najpierw w 1976 roku zwyciężył w mistrzostwach świata juniorów rozgrywanych w Japonii. W 1986 roku w Meksyku wygrał mistrzostwo świata, w 1990 wicemistrzostwo. Kolejne mistrzostwa to skandal dopingowy, Maradona miał znakomite występy ale zdyskwalifikowano go po jednym z pozytywnych testów.

Ostatnio Maradona został selekcjonerem reprezentacji Argentyny z którą awansował do mistrzostw świata w RPA. Co prawda styl gry budził dużo zastrzeżeń, jednak Argentyna dysponuje ogromnym potencjałem i na pewno będzie należeć do grona faworytów. Sam Maradona zasłynął już skandalicznym zachowaniem wobec dziennikarzy. Diego Maradona nosił boiskowe pseudonimy Dziesiątka i Puszek. Został uznany najwybitniejszym piłkarzem XX wieku w głosowaniu kibiców, znajduje się w gronie 100 najlepszych w historii futbolu. Zdobył wiele innych wyróżnień indywidualnych.

Napoli

Po odejściu z klubu Maradony Napoli z czasem spadło z ligi a liczne długi doprowadziły do bankructwa. Na szczęście dzięki pomocy kibiców powołano nowy podmiot, który jednak w zamierzeniach jest kontynuatorem tradycji, nazywa się Napoli Soccer. Startując od trzeciej ligi, w następnych latach zespół awansował aby niedawno powrócić do Serie A. Największy udział w tym sukcesie mają fani, którzy bardzo licznie odwiedzają stadion. To oni zapewniają ogromną część budżetu klubu.

Jeśli chodzi o teraźniejszość to Napoli jest średniakiem ligowym, ostatnio pozyskano sponsorów co przełożyło się na znaczne wzmocnienia. W klubie grają tacy zawodnicy jak Paolo Cannavaro, Nicolas Amodio, Erwin Hoffer i Pia. W ostatnich sezonach klub potrafił nawet uplasować się w czołówce ligi i zapewnić sobie awans do Pucharu UEFA. Jednak obiektywnie patrząc, przy obecnym składzie ciężko będzie mu walczyć z najsilniejszymi, zapewne w dłuższym czasie będzie bronił się przed spadkiem.

O klubie Atletico Madryt

Z osiągnięć na arenie międzynarodowej warto wymienić jeden finał w Pucharze Mistrzów, zwycięstwa w Pucharze Zdobywców Pucharów, Pucharze Interkontynentalnym oraz pucharze Intertoto. Niestety, ostatnie lata to zdecydowanie słabsze wyniki, ostatnie mistrzostwo klub wywalczył w sezonie 1995/96. Klub rozgrywa swoje mecze na mogącym pomieścić 55 tysięcy widzów stadionie imienia Vicente Calderona-wybitnego prezesa klubu.

Jest to charakterystyczny obiekt, podobny do stadionów południowoamerykańskich, z trybunami w kształcie podkowy i jedną funkcjonalno-vipowską. Stadion jest dość nowoczesny, spełnia wszelkie normy europejskie, rozgrywano na nim mecze podczas mistrzostw świata w 1982 roku. Atletico Madryt to również wielcy piłkarze w którzy występowali w tym klubie. W przeszłości grali w nim: Luis Aragones, Fernando Torres, i Jose Garate. Obecnie o sile zespołu decydują Antonio Lopez, Paulo Asuncao, Juanito, Antonio Lopez, Diego Forlan oraz Simao Sabrosa.

Kariera George Hagi

W Galatasaray był jednym z liderów drużyny, to on decydował o jej sile. Dzięki silnemu składowi opierającemu się na innym Rumunie Popescu oraz Turku Sukurze, klub w zaledwie kilka lat wygrał wiele trofeów. Oprócz mistrza Turcji jako pierwszy w historii kraju zdobył Puchar UEFA a Hagi został uznany jednym z najlepszych zawodników całej edycji. Łącznie, podczas gry w Turcji, Hagi zdobył cztery tytuły mistrza kraju oraz dwa puchary.

Jeśli chodzi o reprezentację to największym sukcesem był awans do ćwierćfinału mistrzostw świata w 1994 roku oraz ćwierćfinał Euro 2000. Hagi jest także rekordzistą pod względem liczby strzelonych bramek, w 125 występach zdobył ich 35. Po zakończeniu kariery piłkarskiej, Hagi  rozpoczął przygodę z trenerką. Pierwsza praca w tym charakterze to posada selekcjonera reprezentacji Rumunii. Niestety, po porażce w barażach o awans do mistrzostw świata w 2002 roku podał się do dymisji. W 2004 roku został trenerem Galatasaray z którym zdobył puchar Turcji, jednak nie wystarczyło to do utrzymania posady. Ostatnio pracował w Steaua z którą awansował do Ligi Mistrzów, jednak faza grupowa w wykonaniu drużyny była fatalna. Obecnie jest bez pracy, występuje jako komentator sportowy.

Gwiazdy Super Lig

Do czołówki należą szczególnie trzy kluby ze Stambułu-Galatasaray, Fenerbahce i Besiktas oraz mający siedzibę w mieście Trabzon Trabzonspor. To one   jako jedyne zdobywały mistrzostwa kraju, Galatasaray oraz Fenerbahce mają ich na koncie po 17, Besiktas 13 a Trabzonspor 6. Dominują one w lidze tak zdecydowanie, że innym klubom ciężko jest przebić się do czołówki. Mając nawet duże środki finansowe zespoły spoza tej czwórki są inaczej traktowane zarówno przez sędziów jak i sam związek piłkarski. Powoduje to, że sytuacja w lidze jest corocznie praktycznie taka sama, o czołowe miejsca walczą kluby stambulskie, w zależności od sezonu dołączają do nich 2-3 z innych miast.

Do największych gwiazd ligi należą tacy zawodnicy jak Roberto Carlos, Matias Delgado oraz Bobo z Besiktasu, Alex, Andre Santos oraz Emre Belozoglu z Fenerbahce i Lincoln, Milan Baros oraz Giovanni dos Santos z Galatasaray. W przeszłości czołowe role odgrywali w lidze George Hagi, Hakan Sukur, Mircea Lucescu, Zico czy Christoph Daum.

Galatasaray

Klub charakteryzuje się posiadaniem fanatycznych kibiców. Dopingują oni zespół na stadionie Ali Sami Yen, zwanym również piekłem. Zarówno w Turcji jak i poza jej granicami istnieją liczne fankluby Galatasaray, są one podzielone na kilka rodzajów, głównie ze względu na wiek oraz statut społeczny. Jeśli chodzi o stadion to może on pomieścić niespełna 30 tysięcy widzów, obecnie trwa budowa nowego obiektu na 55 tysięcy miejsc. Ma on być w pełni zadaszony oraz stanowić część całego kompleksu sportowego klubu.

Galatasaray znany jest z doskonałej pracy z młodzieżą. Klub posiada szkółki i akademie w kilku tureckich miastach, dzięki czemu grają w nim piłkarze z całego kraju. Ma to również duże znaczenie jeśli chodzi o kibiców, z klubem utożsamiają się sympatycy piłki z różnych zakątków Turcji. Oczywiście, najzagorzalsi pochodzą ze Stambułu, całe miasto podzielone jest na strefy kibicowskie, całe dzielnice kibicują jednemu klubowi. Jeśli chodzi o znanych piłkarzy którzy występowali w klubie to tzw. złota jedenastkę z czasów kiedy Galatasaray dominował w lidze oraz wygrał Puchar UEFA tworzyli m.in. George Hagi, Hakan Sukur, Popescu oraz Okan. Najwybitniejszym zawodnikiem w historii klubu jest Hakan Sukur, wielokrotny reprezentant Turcji, król strzelców ligi w trzech kolejnych sezonach.

Schalke 04

Schalke 04 to po Bayernie Monachium najbogatszy niemiecki klub piłkarski. Pomimo ogromnego budżetu nie potrafi on jednak osiągać podobnych sukcesów, zazwyczaj plasuje się w czołówce ligi ale rzadko na podium. Klub ma wielu możnych sponsorów, z ostatnich umów warto wymienić tą z rosyjskim Gazpromem, która uważania jest za jedną z największych jeśli chodzi o sponsoring w piłce nożnej. Na duży budżet wpływają również dochody z biletów. Średnia widowni śledzącej mecze drużyny należy do najwyższych na świecie.

Klub rozgrywa swoje spotkania na Veltins Arena, ponad 60-tysięcznym supernowoczesnym obiekcie. Stadion ma zamykany dach oraz wysuwaną murawę. Oprócz meczów piłkarskich rozgrywane są tam zawody w różnych dyscyplinach, przykładem mogą być biegi narciarskie czy biathlon. W tym roku zostanie na nim rozegrany mecz otwarcia mistrzostw świata w hokeju na lodzie. Jeśli chodzi o zasłużonych dla klubu piłkarzy to w przeszłości występowali w nim tacy zawodnicy jak Andreas Moller, Jens Lehmann czy Ebbe Sand. Obecnie o sile drużyny decydują: Gerald Asamoah, Halil Alintop, Kevin Kuranyi oraz Mathias Schober.

Kluby sportowe- Manchester United

Klub jest jednym z najbardziej utytułowanych zespołów piłkarskich, zarówno w kraju jak i na świecie. Jeśli chodzi o sukcesy krajowe to United zdobyli 18 mistrzostw Anglii, w tym aż jedenastokrotnie wygrali zawodowe rozgrywki Premier League. 11 razy wygrali puchar kraju, trzy razy puchar Ligi Angielskiej. Na arenie międzynarodowej Manchester United również zdobył wiele trofeów. Do największych zwycięstw można zaliczyć trzykrotne wygranie Pucharu Europy/Ligi Mistrzów, po jednym razie klub wygrał Puchar Zdobywców Pucharów, Puchar Interkontynentalny, Superpuchar Europy oraz Klubowe Mistrzostwo Świata.

Przez wiele lat Manchester United charakteryzowało posiadanie w swoim składzie wybitnych zawodników oraz trenerów. Ostatnio ikona klubu stał się manager Alex Ferguson, Szkot który pracuje z drużyną od 1986 roku. Wcześniej United trenowały takie sławy jak Ron Atkinson czy Matt Busby. Do najwybitniejszych piłkarzy można zaliczyć Bobby’ego Charlton’a, Denisa Law’a, George’a Besta oraz Marca Hughes’a. Z obecnie występujących najpopularniejszym jest Ryan Giggs, inni znani to Wayne Rooney, Garry Neville, Paul Scholes, Rio Ferdinand oraz Michael Owen.

Fenomen Adama Małysza

Wejść na szczyt nie jest łatwo, ale nieporównywalnie trudniej jest utrzymywać się na nim przez długi czas. To potrafią tylko najwięksi. Wybitni sportowcy, ikony współczesnego zawodowego sportu. W dyscyplinach zimowych kimś takim jest bez wątpienia Adam Małysz. Continue reading

Czy kadra Smudy ma szansę na sukces?

Euforia i podziw, jaki wzbudził Leo Beenhakker po fantastycznym meczu z Portugalią w październiku 2006 roku prysła jak bańka mydlana po nieudanym Euro 2008. Gdzieś upadł mit o nieomylności Holendra. Kolejne mecze i problemy wewnętrzne drużyny tylko utwierdzały kibiców w tym przekonaniu. Po klęsce w Mariborze trener został zwolniony. Choć eliminacje kończył Stefan Majewski, wszyscy wiedzieli, że PZPN szuka innego kandydata. Zdania były podzielone. Continue reading

Sport to zdrowie

Sport to zdrowie. Każdy lekarz, oraz osoba uprawiająca sport Ci to powie. Sposobów na uprawianie czynnego trybu życia jest wiele. Continue reading

Piłka nożna

Piłka nożna jest najpiękniejszym sportem na Ziemi. Dlaczego tak jest? Czyż piękne, widowiskowe akcje na ogromnych stadionach, wypełnionych zwariowanymi kibicami, którzy kochają swój klub ponad życie nie jest czymś pięknym? Moim zdaniem jest i dlatego to wszystko nakręca ten biznes jakim jest w obecnych czasach piłka nożna. Jednak nie wszędzie są te piękne stadiony, oraz świetnie grające zespoły. Continue reading

Najpopularniejszy sport

Jak można opisać coś tak ogromnego, coś tak popularnego, że łączy miliony ludzi na całym globie. Chcę opisać piłkę nożną. Na boisku grają dwie drużyny, składające się po jedenastu zawodników. Każda z tych drużyn ma za zadanie zmieścić piłkę w bramce drużyny przeciwnej. Continue reading

Faworyci Mundialu w RPA

Poprzedni Mundial rozegrany w Niemczech był do bólu przewidywalny. Faworyci zgodnie wygrywali, a firmy bukmacherskie liczyły straty. Jedyną niespodzianką było wczesne odpadnięcie Brazylii. Jednak ten, kto widział ich postawę w poprzednich meczach nie mógł być zdziwiony. Podstarzałe gwiazdki dosłownie człapały po boisku. Francuzi zagrali ambitnie i to w zupełności wystarczyło. Continue reading

Przepisy gry

Zasady gry w piłkę nożna są bardzo rozwinięte. Ciężko byłoby opisać tutaj je wszystkie z ogromną precyzją. Dlatego napiszę pokrótce co sprawia, że piłka jest sportem który uprawiają nawet dzieci na osiedlach.

Prostota tej gry jest wręcz pomocna, dzięki prostym zasadą grać można w każdym zakątku świata. Boisko ma wymiary: długości 90-120 m, a szerokości 60-90 m, ale nie może być kwadratem. Continue reading

Czy ktoś ma szansę przerwać hegemonię Skry?

Nikt nie znosi rutyny. Wszyscy podczas oglądania meczu zawsze podświadomie kibicujemy temu teoretycznie słabszemu. Bowiem nic nie rozpala wyobraźni bardziej, niż spektakularna klęska murowanego faworyta. Przewidywalny rozwój wypadków na pewno na dłuższą metę nie zadowoli wybrednego fana. Continue reading

Chłopcy Wenty, czyli nasza najbardziej niedoceniana polska drużyna


Boom, jaki zapanował na siatkówkę w Polsce kilka lat temu trwa nadal. Każdy sukces wydaje się nawet konsumowany i rozpowszechniany ponad miarę. Przecież przy takich nakładach i zaangażowaniu władz, złoto ME w Turcji powinno zostać odebrane jako coś zupełnie naturalnego. Polski kibic czasem patrzy na poczynania naszych siatkarzy przez troszeczkę zaróżowione okulary. Nie dostrzega, że w naszym kraju jest też inna ekipa, która w sporcie zespołowym osiąga podobne sukcesy i zasługuje na wielki szacunek. Continue reading

Rozwój fizyczny ważny dla młodego człowieka nie tylko na poziomie wyczynu

W dobie komputerów jest jedna kwestia, którą rodzice pewnie nieświadomie zaniedbują. Mam tu na myśli rozwój fizyczny dzieci. Zbyt duża uwagę skupiają na tym, aby ich pociecha uczęszczała na zawrotną liczbę korepetycji i kółek zainteresowań. W efekcie nie ma już czasu dosłownie na nic. Na wizytę na basenie czy boisku sportowym również. A jak wiemy we wszystkim niezbędna jest równowaga i umiar. Continue reading

Czy Wisła Kraków obroni prymat na krajowym podwórku?

Dwa tytuły Mistrza Polskim, a jego posada wciąż jest niepewna. Powód? Brak sukcesów w Europejskich Pucharach. Dobra i skuteczna gra w lidze, nie przekonuje właściciela Białej Gwiazdy. On oczekuje porywających meczów jak za kadencji Henryka Kasperczaka z Parmą czy Lazio. Jednak, aby to było możliwe konieczne jest wzmocnienie składu.
Continue reading

Potęga Skry Bełchatów. Czy to będzie ich sezon?

Długa i wartościowa ławka rezerwowych. To marzenie każdego trenera. Daje to ogromne możliwości rotowania składem i zmian taktyki, gdy wynik pozostaje nierozstrzygnięty. W Plus Lidze taki komfort ma trener Skry Bełchatów, Jacek Nawrocki. Continue reading

Jaki był 2009 rok w męskiej siatkówce?

Rok 2009 był rokiem poolimpijskim, w nim zawsze następuje zmiana warty w składach reprezentacji. Trenerzy odmładzają swoje drużyny. Jednak zanim doszło do rozgrywek reprezentacyjnych w centrum uwagi były kluby. W Plus Lidze po raz kolejny równych nie miała Skra Bełchatów tracąc w trzech meczach tylko jednego seta z Resovią. Continue reading

Liga Włoska

We Włoszech od kilku lat z rzędu w walce o mistrzostwo liczy się bezapelacyjnie tylko jedna drużyna: Inter Mediolan. Ten czarno-niebieski klub deklasuje wszystkich rywali co roku, którzy chcą mu wejść w paradę i wykraść zwycięstwo w Serie A. Od 2006 roku zespół wygrał czterokrotnie ligę, a w sezonie 2009/2010 także się na to zapowiada. Inter stworzył sobie taki skład, że nikt nie jest w stanie im zagrozić. Raz na jakiś czas zdarza im się wpadka, jednak rywale mają z tym znacznie większy problem. Continue reading

Dominacja w Lidze Hiszpańskiej

W hiszpańskiej piłce nożnej od kilkunastu lat cały czas przodują dwa kluby. Dwie piłkarskie potęgi. Jedną z nich jest Real Madryt, drugą FC Barcelona. Real Madryt jest klubem założonym w 1902 roku, od samego początku zespół ten święcił wielkie sukcesy. Do takich można zaliczyć z całą pewnością zdobycie 31-krotnie mistrzostwa Hiszpanii, oraz wywalczenie dziewięciokrotnie Ligi Mistrzów i Pucharu Europy. Continue reading

Historia piłki nożnej w Polsce

Historia piłki nożnej w Polsce. Sięga ona końca XIX wieku. Obecnie regularnie w nią grywa około pół miliona ludzi w naszym kraju. Znacznie więcej gra w nią od czasu do czasu, dla relaksu. Sport jest zdrowiem, jednak w takim sporcie jak piłka nożna trzeba o nie dbać. Continue reading

Sport nie dla mięczaków

Sporty drużynowe najczęściej są kontaktowe. Jedynym wyjątkiem jaki przychodzi mi namyśl jest siatkówka. Przecież w hokeju, piłce nożnej, koszykówce, piłce ręcznej każdy się ściera ze swym przeciwnikiem. To jest piękno sportu, widać tą złość, która dopada wszystkich ludzi grających. Jeżeli coś jest nie po naszej myśli to od razu zaczynamy się denerwować i przeciwnik to może zauważyć. Continue reading

Stadiony

Stadiony piłkarskie w Europie. Piłka nożna to sport niezwykle popularny, ludzie bardzo chcą oglądać najlepsze zespoły na żywo. Dlatego stadiony największych potęg piłkarskich są tak duże. Stadiony w Europie nie są być może największe, ale są najbezpieczniejsze, oraz najładniejsze. Gusta są różne, ale tutaj można stwierdzić, że każdy znajdzie jakiś stadion który mu się spodoba. W XXI wieku stadion piłkarski to nie tylko murawa do rozgrywania meczów, oraz krzesełka dla kibiców. Continue reading

FC Barcelona

Zwycięzca ostatniej edycji europejskiej Ligi Mistrzów to hiszpański zespół FC Barcelona. Należy on obecnie do światowej czołówki, zawsze zespół ten liczył się na arenie przynajmniej narodowej, a nie jednokrotnie pokazywał, że potrafi także wygrywać poza terenem swojego kraju. FC Barcelona to zespół Continue reading

Inne odmiany piłki

Odmiany piłki nożnej. Oprócz klasycznej piłki nożnej mężczyzn, która jest bardzo popularna i oczywiście lubiana, są także inne jej rodzaje. Przykładem może tutaj być piłka nożna kobiet, od 1996 roku jest to także letnia dyscyplina olimpijska. Continue reading

Mistrzostwa świata

Mistrzostwa Świata w piłce nożnej to największa impreza dotycząca piłki nożnej na świecie. Nic z nią się nie równa. Na okres miesiąca, bo tyle trwa mundial zjeżdżają się 32 reprezentacje do jednego kraju, aby zagrać ten turniej. Reprezentacje są wcześniej wyłaniane, przez okres 1,5 roku drogą eliminacji. W których startuje ponad 200 krajów. Continue reading

Bogactwo piłkarzy

Piłkarze za granicą mieszkają w wielkich ekskluzywnych willach, mają piękne samochody, oraz zarobki rzędu kilku milionów euro rocznie. Takie życie tyczy się każdego lepszego zawodnika w danej zachodniej lidze. Continue reading

Transfery

Transfery w piłce nożnej są na porządku dziennym. W tym sporcie jest takie coś jak okienko transferowe. W większości europejskich krajów jest ono w lecie, zaczyna się po zakończeniu rozgrywek, czyli na początku lipca do końca sierpnia. Oraz miesięczne w styczniu. W tym czasie zespoły mogą kupować piłkarzy z innych klubów. Najpierw zespoły muszą się dogadać ze sobą w sprawie odstępnego za piłkarza, oraz rodzaju transferu.
Continue reading

Manchester United

Manchester United jest angielskim klubem piłkarskim. Mieści się on w Manchesterze, największym przeciwnikiem jest rywal zza miedzy, czyli Manchester City. Właścicielami Manchesteru United jest rodzina amerykańskich biznesmenów: Glazerów. Jest to największy klub piłkarski w Anglii. Rok utworzenia zespołu datuje się na 1878 rok, pod nazwą Newton Heath L&YR. Klub dawniej miał barwy zielono-złote. Continue reading

Manchester United

Manchester United powstał w roku 1878, działalność rozpoczął pod inną nazwą, Newton Heath LYR. Gdy powstawał klub były obawy się, że piłkarze, a równocześnie pracownicy stacji kolejowej nie dadzą rady pogodzić pasji do piłki nożnej i pracą zawodową.
W 1888 roku powstałą w Anglii liga, ale Newton Heath w niej nie wystartował i dołączył dopiero w 1892 roku.
Newton Heath było nękana przez problemy finansowe i na początku XX wiek klubowi groziło bankructwo. Wtedy to pojawił się John Henry Davies, to on uratował klub. Davies jako właściciel miejscowego browaru, zainwestował pieniądze w lokalną drużynę. Na dzień dobry zmienił nazwę z Newton Heath na teraźniejszą Manchester United. Proponowane były także inne nazwy, takie jak Manchester Central i Manchester Celtic. Manchester United jako datę założenia podaje 26 września 1902 roku.
Wydarzeniem mającym spory wpływ na los Manchesteru miał Ernest Mangnalla, został on sekretarzem drużyny, ale nie tylko takie pełnił stanowisko, posiadał rozległą wiedzę na tyle dużą, że został pierwszym trenerem. W sezonie 1905/1906 w rozgrywkach Second Division, Manchester zajął 2 miejsce i awansował do najwyższej klasy rozgrywkowej. Już w roku 1908 Manchesteru United po raz pierwszy zdobył tytuł mistrza kraju. Manchester United wyprzedził w końcowej tabeli Aston Villa, miał aż 9 punktów przewagi. W kolejnym sezonie święcili zdobycie pucharu Anglii oraz zwycięstwo w meczu o Tarczę Dobroczynności. W tym samym roku Manchester przenosi się na nowy stadion Old Trafford.
Pierwszy sezon na nowym stadionie okraszony jest kolejnym zdobyciem tytułu mistrza Anglii przez zawodników Manchesteru, tym razem jednak okoliczności bardziej dramatyczne i walka zażarta, na finiszu ma tylko jeden punk przewagi na Aston Villą.
Rozgrywki ligowe zostają wstrzymane w związku z wybuchem I wojny światowej. W sezonie 1921/1922 United spada do drugiej ligi. Po trzech latach powracają do najwyższej klasy rozgrywkowej
Po awansie zespól Manchesteru nie odnosi żadnych sukcesów i w roku 1936 ponownie spada do drugiej ligi. W roku 1938 piłkarze Man.Utd. znów awansują do pierwszej ligi, lecz utrzymują się tylko rok i ponownie spadają. Sezon 1939/1940 nie wystartował ze względu na II wojnę światową. W czasie wojny stadion Manchesteru United Old Trafford został dwukrotnie zbombardowany.

Historia Man. Utd.

Sezon 1945/1946 to początek nowej ery dla Manchesteru. Trenerem zostaje legendarny dziś Matt Busby. Jego czasy to okres wspaniałej gry jego podopiecznych. Tuż po objęciu prze niego stanowiska pierwszego trenera drużyna zajmuje drugie miejsce. W sezonie 1947/1948 zdobywa Puchar Anglii oraz finiszuje na drugim miejscu w lidze za Arsenalem Londyn. Kolejne sezon Manchester kończy odpowiednio na 2 i 4 miejscu. W sezonie 1949/1959 klub może w końcu wrócić na Old Trafford, po zniszczeniach z drugiej wojny światowej. W sezonie 1952 klub świętuje swój trzeci tytuł mistrza Anglii. Czwarty i piąty tytuł mistrza Anglii Manchester zdobywa odpowiednio w sezonach 1956 i 1957.
Rok 1958 to pamiętna i tragiczna data w historii ManU. 6 lutego samolot, którym powracali z Belgradu do Anglii rozbija się w Monachium, po tankowaniu paliwa. Giną wtedy dwadzieścia-dwie osoby, w tym 7 piłkarzy. Nikt wówczas nie sądzi, że Manchester może zbudować znów mocny zespół, wyzwanie podejmuje Matt Busby, już po roku od wypadku jego zespól kończy na 2 miejscu w lidze z “nową” drużyną. Kolejnym trenerem, który święci wielkie triumfy z ManU jest sir Alex Ferguson
Alex Ferguson
Alex Ferguson objął drużynę Manchesteru w roku 1968. Ferguson oddał drużynie 100% swojego czasu i zaangażowania. W roku 1991 roku MU pokonując w finale Barcelonę 2:1 zdobywa pierwszy tytuł na arenie międzynarodowej pod wodzą Aleja Fergusona, mecz z Barceloną był finałem Pucharu Zdobywców Pucharów. To był dopiero początek jego wspaniałej historii. W roku 1999 ManU sięga po potrójną koronę. Zdobywają mistrzostwo Anglii i puchar Anglii oraz zwyciężają w pamiętnym finale Ligi Mistrzów z Bayernem Monachium.
Kolejne lata to pasmo coraz większych sukcesów dla klubu z Manchesteru. Zespól prowadzony przez Fergusona całkowicie zdominował Premier League, w ciągu 9 sezonów aż sześć razy zdobywali mistrzostwo Anglii. Rozgrywki międzynarodowe wychodziły im już gorzej, co prawda nie zanotowali jakiś spektakularnych porażek, ale na kolejny tytuł fani Manchesteru czekali do roku2008.W roku 2008 odbył się dramatyczny finał pomiędzy dwoma Angielskimi zespołami zakończony dopiero serią rzutów karnych. W kilka miesięcy po finale rozegranym w Moskwie Manchester wygrywa również w rozgrywkach o Klubowe Mistrzostwo Świata. Rok 2009 to kolejne sukcesy, docierają po raz drugi z rzędu do finału Ligi Mistrzów tym razem jednak przegrywają i zdobywają 18 tytuł mistrza Anglii w swojej bogatej historii.

FC Barcelona

FC Barcelona
FC Barcelona powstała 29 listopada 1899 roku. Stanowisko pierwszego prezesa Football Club Barcelona pełnił Walter Wild, wybrano wówczas barwy i herb klubu. Herbem klubu stał się herb miasta. Pierwsza składka członkowska wynosiła 2 pesety. Już po dziesięciu dniach od założenia klubu rozegrano pierwsze oficjalne spotkanie. Przeciwnikiem był zespół składający się z Anglików, Anglicy wygrali 1-0. Jako ciekawostkę podam, że oba składy drużyn były dziesięcioosobowe. Po dzień dzisiejszy można przeczytać archiwalny „La Vanguardia” gazeta zawiera szeroki opis pierwszego spotkania. Pierwsze zwycięstwo Barcelony to wygrywana 3-1 z zespołem Catala FC 21 grudnia. Pierwsze derby Katalonii zostały rozegrane 23 grudnia 1900 roku. Przeciwnikiem Barcelony był studencki zespół Sociedad Espanola de Futbol, znany obecnie jako Espanol. 13 maja 1902 roku rozegrano pierwszy mecz poza obrębem Katalonii. Przeciwnikiem był klub Madrit FC tak,tak obecny galaktyczny Real Madryt. Drużyna ze stolicy zawitał do Katalonii w 1916 roku, przegrała wówczas 0-3, a jednym z występujących zawodników by Santiago Bernabeu.
W 1923 roku Barcelona ma spore problemy, władze ostro walczą z separystycznym ruchem wywodzącym się właśnie z Katalonii. W tym właśnie roku zostaje wprowadzony zakaz używania języka katalońskiego oraz wywieszania katalońskich flag. W roku 1924 oddano Barcelonie nowy stadion, ale już po rozegraniu pierwszego spotkania został zamknięty aż na 4 lata, powodem takiej decyzji był to, że kibice palili hiszpańskie flagi i gwizdali w czasie hymnu narodowego, od którego rozpoczynało się spotkania. W roku 1940 generał Franco zmusza do zmiany nazwy na Club de Futbol Barcelona. Dopiero w 1975 roku (po śmierci generała) klub wraca do starej nazwy i znów można wywieszać katalońskie flagi. W latach 50 XX wieku do Barcelony miał trafić Di Stefano, najlepszy wówczas piłkarz świata, gdy dowiedział się o tym rząd robił wszystko, aby ten transfer nie doszedł do skutku.
Zaczęto nowe negocjacje kontraktowe i próbę skłonienia Di Stefano do przejścia do Realu, uważanego wówczas za czysto hiszpański klub. Pod olbrzymią presją generała Franco cały zarząd klubu z Barcelony poddał się do dymisji a Alfredo Di Stefano trafił do zespołu z Madrytu. W 1954 roku zaczęto budowę Camp Nou, budowa trwała do roku 1957 a jako ciekawostkę podam fakt, że pierwszym przeciwnikiem na nowym stadionie była Warszawska Legia. 13 sierpnia 1973 roku Barcelona za 922.000 funtów zakupiła jednego z swoich pierwszych wielkich gwiazdorów Johana Cruijffa, który przybył do Barcelony z Ajaxu Amsterdam. Zawodnik mógł wybrać Real Madryt, ale trafił do Barcelony. Decyzję swoją uargumentował tym, że nie będzie grał dla klubu, który popierał generał Franco.

Recreativo Huelva

Piłkarze Recreativo Huelva, Sheffield FC, Hamburger SV, Le Havre AC i Genoa CFC powinni teoretycznie odcinać tylko kupony od sławy, jednak tak nie jest i gra w drużynach, które pamiętają czas rewolucji przemysłowej nie jest gwarantem miejsca w elicie.
Najstarsze kluby piłkarskie Angielskie, Francuskie, Hiszpańskie, Niemiecki czy Włoskie dni największej chwały mają już za sobą. Nie grają w nich wielkie gwiazd, bardziej niż zysk cenią sobie tradycję.
– Każdy klub może być największy, może być najbogatszy, czy najbardziej utytułowany, ale tylko jeden klub najstarszy i to jesteśmy my – z dumą stwierdza, menedżer Sheffield FC. W październiku ubiegłego roku Angielski zespół obchodził 150-lecie istnienia. Obecnie zespół gra w dziesiątej lidze, zostaje zdecydowanie w cieniu sławnych sąsiadów – United i Wednesday, na jego mecze zasiada 200 – 300 kibiców, jednak jest coś niesamowicie cennego – klub jest uhonorowany najwyższym odznaczeniem FIFA – Rubinowym Orderem Zasługi. – Drugim takim klubem na świecie jest Real Madryt. Prezes mówi, że klub ma niezwykłą historię. Ma rację. Klub powstał dzięki dwóm pasjonatom krykieta oraz twórców pierwszych zasad gry w piłkę nożną – William Prest i Nathaniel Creswick. Na początku bardzo trudno było znaleźć przeciwników. Wyjściem, jakie udało się stworzyć to wewnętrzne gry np. kawalerów na żonatych czy zawodowców na amatorów. O wielkim zainteresowaniu piłką nożną jako nową dyscypliną niech świadczy fakt że już w roku 1862 tylko w okolicach Sheffield było już 15 klubów, rok później powstał związek FA.
Niepowtarzalna historia klubu zadziałała n wyobraźnię koncernów. Włoski producent opon, firma Pirelli, zainwestowała ostatnio w klub z Sheffield. Klub odcina się od obecnego futbolu i zaznacza, że pieniądze nie były i nie będą nigdy najważniejsze.
Zdecydowanie lepiej wygląda sytuacja Le Havre, najstarszego klubu na kontynencie. Klub założony został w1872 roku i jego wizytówką jest doskonała szkółka piłkarska i znany jest ze świetne pracy z młodzieżą.
Problemem zespołu Le Havre jest to, że ich wychowankowie szybko wyfruwają z rodzinnej akademii piłkarskiej. Gdyby zostawali, Le Havre co roku walczyłoby o mistrzostwo a nie tułało się w drugiej lidze. Praca specjalistów szkolących młodzieży jest doceniana. Działacze Le Havre z Liverpoolem kilka lat temu umowę o współpracy. Dzięki Premiership Francuski futbol jest rozpoznawalny na całym świecie.

Rozwój piłki

Brytyjczycy mają nieoceniony wkład w propagowanie i rozwój piłki nożnej w Hiszpanii. W roku 1889 angielski doktor Alejandro McKay oraz górnicy założyli klub Recreativo.
Zawodnicy Recreativo po raz trzeci awansowali do Primera Division dwa lata. Zwyciężając na Santiago Bernabeu 3:0 okrzyknięci zostali rewelacją rozgrywek, zajęli ósmą pozycję co pozwoliło im się spokojnie utrzymać. Największym ich sukcesem jest udział w finale o Puchar Króla, przegrany z Mallorcą w roku 2003.
Wyniki takie są nie do porównania z wynikami Realu czy Barcelony – drużyn niewiele młodszych, lecz zdecydowania bardziej utytułowanych, które od lat są w czołówce najbogatszych klubów i walczą o najwyższe trofea zarówno w lidze jak i europejskich pucharach. Dzięki potężnym budżetom mogą dokonywać spektakularnych transferów sprowadzając gwiazdy najwyższej klasy, bo wiedzą, że ta inwestycja i tak się szybko zwróci.
Przykład HSV pokazuje nam, że niekoniecznie stary zespół musi być skazany na porażkę. HSV ma 120-lat, jako jedyny zespół od 1963 roku nieprzerwanie gra w Bundeslidze. Ten chlubny wyczyn przypomina zamieszczony na stronie głównej zegar, pokazujący czas nieprzerwanej gry w, Bundeslidze, co do sekundy. HSV dzierży rekord 36 meczów bez porażki z rzędu w latach 1982 – 1983. Podopieczni Ernsta Happela wygrali wówczas dwukrotnie tytuł mistrza Niemiec, oraz zdobyli Puchar Mistrzów.
W Hamburgu kibice mogli w przeszłości dopingować takie gwiazdy jak m.in. Franz Beckenbauer, Feliksa Magatha, Uwe Seelera, czy Kevina Keegana. Teraz ich idolami są Rafael van der Vaart, Vincent Kompany i Mohamed Zidan.
Wielki futbol w telewizji
Kryzys dopadł za to Włoch. Według danych Ministerstwa Finansów kluby z Serie A mają zadłużenie na 754 mln euro. Zaproponowano nawet redukcję ligi z 20 do 18 zespołów
Kłopoty to we Włoszech stan normalny. Głośna afera korupcyjna. Degradacja do Serie C Genui. Na powrót czekali dwa lata, ale i tak były problemy z nadużyciami finansowymi, które zarzucane były prezesowi. Komisja nawet zastanawiała się nad ponowną degradacją ale skończyło się tylko na grzywnej.
Kiedyś kibice z Genui mieli zdecydowanie więcej powodów do radości. Klub powstał w 1897 roku i drużyna wówczas dominowała w lidze, okres triumfów zakończył wybuch drugiej wojny światowej. Na odbudowanie renomy potrzeba było pięćdziesięciu lat, warto było poczekać. Rok 1991 to zajęci 4 miejsca w lidze i pierwszy start od wielu lat w europejskich pucharach.

Edson Arantes do Nascimento (Pele)

Edson Arantes do Nascimento (Pele)
Pele urodził się 23 października 1940 roku w Brazylii. Jego ojciec – Joao Ramos do Nascimento “Dondinho” – też był piłkarzem zawodowym, jego specjalnością była gra głową. Bronił barw Fluminense Rio de Janeiro. Młody Pele rozpoczynał bycia pucybutem, zawsze jednak marzył żeby dorównać w karierze, jaką zrobił jego ojciec. Grał jako ofensywny pomocnik lub również grywał jako napastnik Grał w kilku różnych klubach młodzieżowych, mając lat 15 trafił do Santosu, były reprezentant Brazylii, uczestnik finałów MŚ – Waldemar de Brito poręczył za niego.
Przyprowadzające Pelego do klubu powiedział działaczom, – że ten chłopiec, będzie najsławniejszym piłkarzem świata. Przepowiednia byłego reprezentanta się sprawdziła. Pele został najwspanialszym piłkarzem swojego okresu, jego panowanie nad piłką budziło podziw na całym świecie. Słowo Pele oznacza dla wielu fanów “najlepszy na świecie” w latach młodości nie lubił przydomka Pele. O jego geniuszu niech świadczy fakt, że mając niespełna 18 lat po raz pierwszy został mistrzem świata. Debiut w Santosie odbył się gdy miał 16 lat, już rok później, czyli jako 17 letni młodzieniec zadebiutował w kadrze Brazylii i zagrał w żółtej koszulce, w debiucie strzelił bramkę i to nie byle, komu bo odwiecznemu przeciwnikowi i wrogowi Argentynie. Odbywając w roku 1961 klubowe tournee po Francji miejscowa prasa ochrzciła go tytułem Król. Pod koniec lata sześćdziesiątych, gdy jego klub i sam Pele zawitali do Nigerii ustały tam nawet wojny plemienne. Został idolem. Próbował przeprowadzić reformę brazylijskiego futbolu, jako minister sportu. Nie udało mu się jednak zmienić skostniałego i przeżartego korupcją systemu działającego w Brazylii To jedyna porażka, jaką poniósł w życiu. Pasmem wielkich sukcesów była cała jego kariera sportowa – nikt inny tak jak Pele nie rozreklamował futbolu na świecie, a zwłaszcza w Stanach Zjednoczonych.
W karierze zdobył 1281 bramek w 1363 rozegranych meczach w drużynach seniorskich. W 1964 roku w jednym meczu strzelił 8 bramek.. Zdarzyło mu się przez 5 minut stać na bramce w finale meczu o puchar Brazylii. Pele jest osobistością tak sławną, że jego imię nosi stadion w Maceio, w stanie Alagoas. Stadion ma 30 tysięcy miejsc i w czerwcu 2000 roku rozegrano na nim turniej Copa Dos Campeos, nosi szumną nazwę Stadion Króla Pelego.

Juventus

Juventus Football Club został założony w roku 1897. W 1899 roku zmieniono nazwę na Juventus FC, a w obecnie tradycyjnych biało-czarnych koszulkach piłkarze grają od 1903 roku. Rok później rozegrany został pierwszy mecz oficjalny. W 1905 roku Juventus sięga po pierwsze mistrzostwo Włoch. Pokonując Milan i Genue.. Po pierwszej wojnie światowej aspiracje zespołu wzrosły. W tym samym roku syn założyciele fabryki fiata został mianowany nowym prezesem.
Juventus przyciągał coraz więcej kibiców, więc postanowiono grać na Marsiglia Road. Lata 50 XX wieku to tytuły mistrzowskie w latach 1950, 1952,1958, 1960, 1961. W roku 1954 Giovanni oddał posadę prezesa swojemu bratu, bo chciał poświęcić więcej czasu firmie Fiat.
Na kolejny tytuł mistrzowski fani musieli czekać do 1967 roku.
Giampiero Boniperti w roku 1971 zostaje prezydentem. Kolejne 15 lat (1972-86) To pasmo sukcesów Starej Damy aż dziewięciokrotnie zdobywają mistrzostwo Włoch.
Najtragiczniejszym momentem tamtych czasów pozostający do dziś w pamięci wielu kibiców był finał Pucharu Mistrzów w roku 1985, mecz pomiędzy Juventusem i Liverpoolem. To co miało być meczem marzeń stało się horrorem. Rozwścieczeni kibice Liverpoolu zaatakowali kibiców Juve. Wynikiem tego ataku była śmierć 39 fanów z Włoch. Tragedia na Heysel jest chyba najczarniejszą kartą w historii piłki nożnej.
Wydarzenia to było emitowane na prze bardzo wiele stacji telewizyjnych, w tym także przez TVP. Zamieszki wybuchły około godzin 19. Fani Liverpoolu przedarli się przez ogrodzenie i zaatakowali kibiców Juventusu. Włosi zaczęli uciekać tratując się wzajemnie. Część osób zginęła pod ścianą, która się zawaliła pod naporem tłumu.
Pomimo tragedii mecz rozegrano, a Juventus po raz pierwszy sięgnął po Puchar Mistrzów. W składzie Juventusu występowali wówczas Boniek i Platini.
Rok 1994 to początek pracy wówczas nikomu nieznanego Marcello Lippiego, zyskał on od samego początku uznanie, kibiców, piłkarzy i działaczy. Już w pierwszym sezonie wywalczył pierwszy mistrzowski tytuł od 9 lat i doprowadził zespól Juve do finału pucharu UEFA.
Sezon 1995/96 to już upragniony sukces w Lidze Mistrzów orz 24 mistrzostwo Włoch.
Lippi jeszcze dwukrotnie grał w finale Ligi Mistrzów al. Dwukrotnie przegrywał, w roku 1998 Juventus po raz 25 zdobywa scudetto.

Liverpool

Gdy John Holding w maju 1892 roku zaczynał budowę zespołu nie spodziewał się prawdopodobnie, że buduje coś, co przetrwa ponad wiek a do tego będzie mieć fanów na całym świecie.
Obecny stadion Liverpoolu – Anfield Road – był na początku stadionem lokalnego rywala – Evertonu, który powstał w roku 1878. The Tofees grali na tym stadionie od roku1884, wynajmowali stadion od właścicieli ziemi, na której on stał. John Holding w 1891 roku, wykupił całe prawa do stadionu, i zażądał od Evertonu podniesienia czynszu dwu i pół krotne.
Właściciele Evertonu odmówili i przenieśli się na oddalony o zaledwie o milę od Goodison Park. Podczas przenosin doszło w Evertonie do rozłamu i na starym stadionie postanowiło pozostać trzech piłkarzy. W ten oto sposób mając stadion i 3 piłkarzy John Holding zaczął budować zespól. Na początku zawodnicy uważali sięga prawidłowych spadkobierców Evertonu i chcieli zarejestrować swój klub, ale FA odmówiła rejestracji pod taką nazwą i zarejestrowana została nazwa Liverpool F.C.
Pierwszym dyrektorem zarazem trenerem został Johna McKennę, po nominacji sprowadził do zespołu trzynastu szkockich zawodników. Sezon 1893/1894 klub rozgrywał na boiskach drugiej ligi. Liverpool niepokonany wygrał ligę i awansował do pierwszej ligi. W roku 1896 zespól obejmuje pierwszy z wybitnych trenerów w historii Tom Watson i pracuje on aż do roku 1915 i zawieszenia rozgrywek w związku z wybuchem I wojny światowej.
Liverpool pod jego wodzą zdobywa swoje dwa pierwsze mistrzowskie tytuły w 1901 i 1906 roku. W 1914 roku gra pierwszy raz w finale Pucharu Anglii jednak nie udaje im się go zdobyć. David Ashworth zostaje menadżerem po wojnie, w latach 1921-1923 Liverpool wygrywa dwa razy z rzędu ligę. Kibice na kolejny tytuł mistrza kraju musieli czekać aż ćwierć wieku aż do roku 1947. Jak do tej pory jest to najdłuższy okres w klubowej historii, w którym nie sięgnęli gracze Liverpoolu po mistrzostwo Anglii. Największy upadek w swojej bogatej historii Liverpool zaliczył w roku, 1954 gdy spadli do niższej klasy rozgrywkowej.

Steven Gerrard

Steven Gerrard urodził się 30 maja 1980 występuje na środku pomocy. Jest wychowankiem Liverpool FC. Niewątpliwie jest jednym z kluczowych zawodników grających w The Reds, od roku 2003 jest wybrany na kapitana drużyny. Ceniony za uniwersalność, grał właściwie na każdej pozycji poza bramką. Uważany jest za jednego z najlepszych zawodników na świecie.
Przygodę z piłką zaczynał w drużynie Whiston Juniors, lecz już jako 9 latka dostrzegli go ludzie Liverpoolu. Dołączył do Liverpoolu w 1989 roku. Przechodząc przez kolejne drużyny juniorskie nie grał zbyt często, nie grał również nigdy reprezentacjach szkolonych Anglii.. W wieku lat czternastu mógł przejść do Manchesteru United, jednak postanowił pozostać w swoim kochanym klubie. Pierwszy profesjonalny kontrakt podpisał w roku 1997. Zadebiutował w lidze 30 listopada 1998 roku. Również tym samym sezonie zadebiutował w pucharach europejskich a konkretnie w pucharze UEFA. Pomimo porażki Liverpoolu, jako jeden z niewielu Gerard był chwalony za dobrą postawę. Grał w zastępstwie za kontuzjowanego kolegę i wystąpił w tym sezonie w 13 meczach. W kolejnym sezonie znalazło się już dla niego miejsce na stałe w środku pomocy obok Redknappa. Pierwszą czerwoną kartkę ujrzał w swoich pierwszych derbach rozgrywanych z zespołem Evertonu. Udała mu się ta „sztuka”, pomimo że mecz rozpoczął na ławce rezerwowych. Pierwszą bramkę strzelił w grudniu. Sezon 2001-2002 to już 50 występów i 10 strzelonych bramek W roku 2001 Liverpool zdobył aż pięć różnych trofeów przy bardzo dużym udziale Gerarda. Między innymi strzelił bramkę w finałowym spotkaniu Pucharu UEFA. Pamiętny piękny finał z Alaves zakończony wynikiem 5-4. Wygrał również plebiscyt na najlepszego młodego zawodnika ligi. Kolejne sezony to budowanie coraz silniejszej pozycji w klubie, stał się zawodnikiem ważniejszym niż dotychczas najważniejszy Michael Owen.
Najlepszy sezon w karierze to sezon 2005/2006. Strzelił aż 23 bramki w 53 rozegranych meczach, a w kwietniu został wybrany najlepszym zawodnikiem ligi, wyróżnienie tym cenniejsze, że wyboru dokonują piłkarze. Sezon Liverpool zakończył na trzecim miejscu, w tym sezonie zdobyli również Puchar Anglii.
Prywatnie żonaty z Brytyjką Alex Curran, ślub miał miejsce 16 czerwca 2007; mają dwie córki urodzone w 2004 i 2006 roku. Młodszy kuzyn Anthony jest piłkarzem lokalnego rywala Evertonu. Najlepszym przyjacielem w drużynie jest Jamie Carragher.

Liga Mistrzów

Liga Mistrzów a wcześniej Puchar Mistrzów Krajowych
Założycielami rozgrywek nie była UEFA ale dziennikarze gazety L’Equipe. W momencie, gdy UEFA planowała uformowanie turnieju drużyn narodowych, wydawca L’Equipe – Gabriel Hanot, chciał stworzyć turniej europejski. Hanot, wspólnie z Jacques Ferran’em, stworzyli plan turnieju rozgrywanego przy sztucznym oświetleniu w środy.
Początek w Lizbonie
Drużyny startujące w turnieju zorganizowany przez gazetę nie musiał być mistrzem kraju, wybierano zespoły cieszące się uznaniem kibiców 2 i 3 kwietnia 1955 roku zaproszonych zostało 16 zespołów do turnieju. Następnie zatwierdzono zasady zaproponowane przez L’Equipe. Pierwszych pięć finałów zdecydowanie zdominował Real Madryt, wygrywając je wszystkie. Od tamtego czasu pomimo upływu wielu lat żaden zespól nie może się pochwalić taką passą zwycięstwach. Trzykrotnie pod rząd puchar zdobywali gracze Ajaxu Amsterdam oraz Bayernu Monachium. Żaden jednak z tych klubów nie potrafił utrzymać swojej dominacji na dłużej. Przykładowo Bayern czekał na triumf w Pucharze Mistrzów 26 lat, Ajax musiał czekać 22 lata a Real Madryt aż 32 lata oczekiwał na ponowne zwycięstwo w rozgrywkach Pucharu Mistrzów. W latach 1977 – 1984 Liverpool aż czterokrotnie wygrywał Pucha Mistrzów. Na kolejne zwycięstwo w tym prestiżowym pucharze kibice The Reds musieli czekać do roku 2005, gdy w pamiętnym i dramatycznym finale pokonali wielki AC Milan. Liverpool przegrywał już, 0:3 gdy w ciągu 6 minut odrobił straty a następnie wygrał w rzutach karnych. Bohaterem serii rzutów karnych był Polski reprezentant Jurek Dudek Real dotychczas święcił najwięcej triumfów w tych rozgrywkach, jego piłkarze aż dziewięciokrotnie podnosili najcenniejszy puchar w europie do góry. W finale grali aż 12 razy. Drugi w kolejności Milan zwyciężał sześć razy, pięciokrotnie puchar zdobywał Liverpool a po cztery razy Bayern i Ajax. Mecze w systemie przegrywający odpada były rozgrywane od 1955 roku do roku 1991. W sezonie 1992/93 nadeszły zmiany. Nazpucharu zmieniono na Ligę Mistrzów, wprowadzono kwalifikacje, w których zagrało 8 zespołów. Zwycięzcy dołączyli do 28 zespołów, które awans miały bezpośrednio do pierwszej rundy. Tam wyłoniono 16 par i znów o awansie decydował dwumecz. Zwycięzcy znów zostali rozlosowani w 8 parach i grali systemem przegrywający odpada, 8 zwycięskich zespołów trafiło do rozgrywek ligowych w grupach. Grupy miały po 4 zespoły a zwycięzcy grup grali ze sobą w finale.

Inter

FC Inter powstał 9 marca 1908 roku, założyła go przez grupa działaczy innego zespołu z Mediolanu – dzisiejszego AC Milan. Decyzję podjęło kilku działaczy zmęczonych dominacją Włochów w zespole, postanowili stworzyć swój własny klub. Dali mu nazwę Internazionale(tłum. międzynarodowy). Głównym celem nowej drużyny od samego początku istnienia była otwartość na piłkarzy zagranicznych, którzy praktycznie zawsze i w każdym sezonie znajdowali się w kadrze Interu.
Największą aktywność przy projektowaniu logo wykazał malarz Giorgio Muggiani, zaprojektował on okrągły symbol klubu składający się z dwóch kół – niebieskiego, a w nim czarnego, obydwa kolory otoczone były barwą złotą. W środku także na złotym tle znajdowały się białe litery – FCIM, co znaczyło International Football Club Milan(Międzynarodowy Piłkarski Zespół Mediolan).
Początkowo plan był taki aby nowy klub nazwać “Milano”, jednak ponieważ podobieństwo było zbyt duże do Milanu działacze postanowili nazwać swój klub zgodnie z programem działania nastawionym na otwartość dla piłkarzy zagranicznych.
powstał 9 marca 1908 roku, założyła go przez grupa działaczy innego zespołu z Mediolanu – dzisiejszego AC Milan. Decyzję podjęło kilku działaczy zmęczonych dominacją Włochów w zespole, postanowili stworzyć swój własny klub. Dali mu nazwę Internazionale(tłum. międzynarodowy). Głównym celem nowej drużyny od samego początku istnienia była otwartość na piłkarzy zagranicznych, którzy praktycznie zawsze i w każdym sezonie znajdowali się w kadrze Interu.
Największą aktywność przy projektowaniu logo wykazał malarz Giorgio Muggiani, zaprojektował on okrągły symbol klubu składający się z dwóch kół – niebieskiego, a w nim czarnego, obydwa kolory otoczone były barwą złotą. W środku także na złotym tle znajdowały się białe litery – FCIM, co znaczyło International Football Club Milan(Międzynarodowy Piłkarski Zespół Mediolan).
Początkowo plan był taki aby nowy klub nazwać “Milano”, jednak ponieważ podobieństwo było zbyt duże do Milanu działacze postanowili nazwać swój klub zgodnie z programem działania nastawionym na otwartość dla piłkarzy zagranicznych.

Arsenal

Już w 2 lata po założeniu, Arsenalu, czyli w roku 1888, klub miał swój pierwszy herb. Na herbie widać było trzy kolumny, wyglądały, co prawda jak kominy, ale tak naprawdę były to skierowane w górę armaty. Wynikało to z faktu, że wielu zawodników Arsenalu było pracownikami okolicznych zakładów zbrojnych, z których słynęła okolica. Armaty w herbie sygnalizują związek Arsenalu z Woolwich, pomimo że ponad dziewięćdziesiąt lat temu Arsenal przeprowadził się do innej dzielnicy armaty nadal pozostały znakiem rozpoznawczym Kanonierów. Pod koniec XIX wieku herb klubu nie miał aż takiego znaczenia, jakie przypisuje mu się w obecnych czasach, herb nie był marką, nikt specjalnie nie identyfikował się z nim i występował praktycznie tylko na oficjalnych pismach lub na programach meczowych. Arsenal przeniósł się na Highbury w roku, 1913 ale pomimo przeprowadzki zdecydowana, że w herbie pozostanie nawiązanie do historii. Zmieniono jednak nazwę z Woolwich Arsenal zostałam Arsenal.
W sezonie 1949/1950 światło dzienne ujrzał nowy herb, chyba najsłynniejszy. Widać go było w każdym programie przedmeczowym. Herb miał armatę zwróconą w lewą stronę, gotycki napis Arsenal a od spodem Victora Concordia Crescit – Harmonia rodzi zwycięstwo. Słowa zapisane przez Harryego Homera po zwycięskim sezonie i wspaniałej grze. Kolejne 53 lata to tylko drobne zabiegi kosmetyczne na herbie, ale właściwie pozostawał niezmienny. W sezonie 2001/2002 dodano ze względów komercyjnych więcej żółtego koloru, zmieniając biało-złoty napis Arsenal na żółty. Napis Vicotra Concordia Crescit przemalowano na kolor czerwony, dzięki czemu stał się wyraźniejszy. Wielka rewolucja miała miejsce w roku 2002. Wówczas zdecydowano o całkowitej zmianie herbu, złożyły się na to 2 ważne przyczyny. Pierwsza to taka, że herb z napisem Vicotra Concordia Crescit na przestrzeni lat wielokrotnie zmieniał swoją formułę, miał wiele elementów niewiadomego pochodzenia i trudno było ustalić prawa autorskie do poszczególnych jego elementów. Dlatego klub nie mógł posiadać pełnych praw do wszystkich elementów znajdujących się na herbie. Druga sprawa to, że zarząd klubu uznał, że w obliczu sukcesów i przeprowadzki na nowy stadion należy stworzyć całkiem innowacyjny klubowy herb.

Chelsea Football Club

Chelsea Football Club to pełna nazwa klubu angielskiego mieszczącego się na Stamford Bridge, zawodnicy grają pod przydomkiem “The Blues”. Zespół powstał w roku 1905. Założony przez dwóch biznesmenów a przy okazji fanatycznych kibiców piłki nożnej. Panowie Ci upatrzyli sobie na siedzibę swojego klubu zachodni Londyn, chyba nie przypuszczali wtedy że budują zespól, który później będzie znany na całym świecie.
Zapewni dżentelmeni Ci nie liczyli na sukces, kochali piłkę nożną i dlatego zainwestowali. Zacznijmy historię “niebieskich”. W 1906 r. Chelsea przystępuje do rozgrywek League Two i kończy na 3 pozycji. Taki sukces niewątpliwie był zasługą John’a Robertson’a. Sezon 1907/08 był przełomowy dla historii „niebieskich”, trenerem został David Calderhead, i pozostał on stanowisku aż 26 lat, do dziś jest to klubowy rekord, jako trener wprowadził Chelsea do najwyższej klasy rozgrywkowej.
Największym jego sukcesem było dotarcie do finału Pucharu Anglii w roku 1915. Jako ciekawostkę można podać, że w roku 1936 rozegrali mecz z Krakowską Wisłą na 30 lecie jej istnienia. Od 1931 roku Chelsea bez spadku grała w najwyższej klasie rozgrywkowej, uwieńczeniem tej długiej serii było zdobycie w sezonie 1954/55 Mistrzostwa Anglii. Chelsea zdobyła mistrzostwo w pięćdziesiątą rocznicę swojego istnienia.
W obecnym czasie trenerem był Drake , który sam ubrany w dres uczestniczył w treningach, o drugie zmieniał nastawienie do kibiców, mówił: “przychodzą na Stamford Bridge oglądać mecz, a nie kibicować Chelsea. Ludzie mają jeść, pic i spać myśląc o Chelsea”. Częścią wprowadzania zmian było usunięcie z herbu sędziwego staruszka ( zastąpiono literami). Ostatecznie wszystko zostało wykonane z jego wolą i wraz z przyjęciem nowego herbu klub star się dla kibiców. Drake rozwinął sieć skautingu, dlatego mógł ściągać z niższych lig młodych i zdolnych zawodników a do tego byli żądni sukcesu, ciekawostką jest również to, że niebiescy jako pierwszy angielski klub polecieli na mecz samolotem. Był moment, że mogło się wydawać, że jego wysiłki pójdą na marne, gdy w 1953 roku Chelsea mało nie spadła z ligi, następny sezon był już jednak dla nich lepszy.
Gdy na półmetku sezonu 54/55 Chelsea była na 12 miejscu nikt nie sądził, że może się włączyć do walki o tytuł, jednak po imponującym finiszu „niebiescy” mogli się cieszyć ze swojego pierwszego mistrzostwa Anglii.

Chelsea

Z kolejnego tytułu fani Chelsea cieszyli się po upływie aż pięćdziesięciu lat, mistrzostwo zdobył kolejny rewolucjonista  – Mourinho. Oprócz mistrzostwa zdobyli jeszcze Tarczę Dobroczynności. Lata 60 XX wieku to utrzymywanie się Chelsea w czołówce najlepszych zespołów w Anglii.
W roku 1971 Chelsea zdobyła pierwszy europejski puchar, pokonując w finale Pucharu Zdobywców Pucharów, Real Madryt. Lata 70 to problemy finansowe klubu związane z modernizacją stadionu. W Lata 70-te i 80-te to okres brutalnych kibiców, zwanych HeadHunters, bała się ich cała Anglia, ówczesny dziennikarz, tak opisał chuliganów: Najgroźniejsi byli “Chelsea Headhunters”, czyli “Łowcy głów” z londyńskiej dzielnicy Chelsea, którzy na stadionach pojawiali się jako tysięczna armia chuliganów. Wewnątrz grupy panowały quasi-wojskowy regulamin. “Łowcy głów” szczególnie nienawidzili Żydów, którzy kibicują innej londyńskiej drużynie – Tottenhamowi.
Końcówka lat osiemdziesiątych to spadek do drugiej ligi. Chelsea powraca w latach 90 i zdobywa Puchar Zdobywców Pucharów oraz Superpuchar Europy. Drużyna grała świetnie i w 1999 roku była bardzo blisko zdobycia mistrzostwa, zajęli trzecie miejsce po walce do samego końca sezonu. Niestety kolejne kłopoty finansowe nękają Chelsea na przełomie wieków, klub ma ponad 140 milionów funtów długu. Na szczęście w klub zainwestował multimilioner rosyjski Roman Abramowicz, wyciągnął zespół z długów, teraz Chelsea święci wiele triumfów. Londyńska Chelsea jest obecnie jednym z najbogatszych klubów sportowych na świecie i nikt nie może sobie pozwolić na zlekceważenie ekipy ze Stanford Brige. Twórcą sukcesów by Jose Mourinho, który stworzył maszynę do zwyciężania. „Niebiescy” w sezonach 2004/2005 i 2005/2006 dwa razy z rzędu zdobywali najcenniejsze trofeum w Anglii. Doszli również do finału Ligi Mistrzów. Pomimo że Jose Mourinho już odszedł z Chelsea kibice patrzą w przyszłość wieloma nadziejami, potężny właściciel, wielkie fundusze i dobrzy gracze. Tak buduje się potęgę w dzisiejszym futbolu.

Maradona

Urodził się30 października 1960 roku niedaleko Buenos Aires. W Argentynie, kraju swojego pochodzenia jest półbogiem, obiektem kultu zarówno kobiet jak i mężczyzn. Mieszczący się na pantałyku największych gwiazd piłki nożnej w historii. Pomimo problemu z uzależnienie od narkotyków uznawany jest z autorytet niemalże w każdej dziedzinie.
Karierę profesjonalnego piłkarza zaczął w wieku lat 16 w 1976 roku podpisując swój pierwszy kontrakt z Argentinos Juniors, łącząc się z tym klubem na kolejne 5 lat. Po 5 latach przeszedł do Boca Juniors, zagrał w 40 spotkaniach zdobywając 28 goli, spędził zaledwie rok w jednym z najbardziej utytułowanych klubów w kraju, chcąc się dalej rozwijać przeniósł się do Barcelony, jednak nie odniósł tam jakiś specjalnie wielkich sukcesów, sukcesy w Europie zaczął od nosić po przeprowadzce do Włoch. Grając w latach 1984-1991 w barwach Napoli stał się ikoną tego klubu. Pod jego wodzą zespół dwukrotnie sięgał po mistrzostwo Włoch, Puchar Włoch w 1987 roku oraz w 1989 Puchar UEFA. W reprezentacji Argentyny zadebiutował w 1977 roku, pojechał na Mistrzostwa Świata Espana`82. Maratonie nie było dane pokazać się szerszej publice, ponieważ Argentyna odpadła już drugiej rundzie. W ostatnim meczu rozgrywanym na turnieju Maradona obejrzał czerwoną kartkę. W Meksyku już pod wodzą Maradony reprezentacja Argentyny zdobyła tytuł mistrzów świata, zespół grał świetnie przez cały turniej a w finale pokonali drużynę z RFN. Poza pokazem świetnej gry Diego Maradona na tych mistrzostwach na stałe wpisał się do kronik, zarówno w kategorii „najpiękniejszej” jak i „najbardziej kontrowersyjnej”. Obie bramki padły w meczu ćwierćfinałowym rozgrywanym przeciwko Anglikom, pierwszą bramkę Maradona strzelił ręką, druga bramka była bardzo niesamowita. Strzelił ją po minięciu niemalże wszystkich zawodników drużyny angielskiej jak tyczek. Po tym meczu powstała słynna powiedzenia, że Maradonie pomogła ręka Boga, 19 lat później dopiero się przyznał, że bramka została zdobyta niezgodnie z przepisami. W czasie Mistrzostw Świata rozgrywanych we Włoszech Maradona grał jako kapitan reprezentacji Argentyny, dzięki pomocy Diego reprezentacja dotarła do finału pokonując po drodze między innymi Włochów i Brazylię. W finale trafili podobnie jak przed czterema laty na zespół Niemiecki, który chciał się zrewanżować ze porażkę z Meksyku i się zrewanżował. Niemcy wygrali 1:0.

Popularność klubów

Blisko dziesięć tysięcy osób wzięło udział w ankiecie przeprowadzonej przez SPORT+MARKT na temat wskazania najpopularniejszego zespołu piłkarskiego w Europie. Wyniki pokazują, że najpopularniejsze zespoły są na półwyspie Iberyjskim. Niektóre nazwy zespołów, które trafiły do czołowej dwudziestki mogą być zaskoczeniem.
W badaniu udział wzięło około 9,600 osób, które zadeklarowały zainteresowanie piłką nożną. Pochodzili oni z 16 krajów, co daje średnią liczbę 600 osób z każdego kraju.
Pierwsza czwórka najpopularniejszych to:
1. FC Barcelona
2. Real Madryt
3. Manchester United
4. Arsenal Londyn
Przeprowadzając to badanie naukowcy dokonali również estymacji wielkości bazy kibiców każdego z klubów ujętych w badaniu. Zgodnie z wynikami Barcelona ma obecnie w Europie ok. 50.3 miliona kibiców, Real Madryt 46 milionów, Manchester prawie 33 miliony a czwarty Arsenal niespełna 23 miliony kibiców. Pomimo że kluby angielskie dysponują w swoim kraju większą ilością kibiców niż kluby hiszpańskie, jednak kluby z półwyspu mają więcej kibiców rozrzuconych po całym kontynencie. Na 16 miejscu znalazła się drużyna Wisły Kraków, przypominam, że jest to lista 16 najpopularniejszych zespołów w Europie. 37% ankietowanych Polaków wskazało właśnie na Wisłę, dzięki temu Wisłą pozostawiła inne marki daleko w tyle. Osoba reprezentująca SPORT+MARKT tak skomentowała wyniki, jakie przyniosły badania:
”(…) Obok Chelsea Londyn, to FC Barcelona jest największym wygranym tegorocznej edycji badania. Real Madryt jest nadal bardzo popularny w Europie, ale zmniejszenie bazy sympatyków tego klubu w Europie aż o 11% w ciągu ostatnich pięciu sezonów każe wskazać klub z Madrytu jako największego przegranego w tym badaniu.”
“(…) Fakt, że Chelsea zwiększyła liczbę swoich sympatyków w Europie aż pięciokrotnie wskazuje na dynamikę rynku futbolowego.”
„(…) Europa to nadal rynek oferujący wielkie możliwości rozwoju dla klubów piłkarskich. W ciągu dwu ostatnich dziesięcioleci, wiele z nich zwiększyło swoje obroty cztero- lub pięciokrotnie. Narodowe stacje telewizyjne przestały dominować na krajowych rynkach, a to sprawia, że do piłki nożnej trafiają pieniądze z nowych źródeł i nowych mediów, do tego tworzą się możliwości odkrycia nowych grup docelowych dla oferty klubów”.
Jeżeli przeanalizujemy dokładniej wyniki badań oraz komentarze, jakie udzieliła firma zobaczymy, że jednym z elementów decydujących o popularności klubu była wielkość populacji kraju reprezentującego dany klub. Dlatego w pierwszej dwudziestce znalazły się aż trzy kluby rosyjskie, patrząc w ten sposób musimy dostrzec rewelacyjny wynik Ajaxu.

Dennis Bergkamp

Dennis Bergkamp urodził się 10 maja 1969 roku. Ojciec Dennisa jest wielkim fanem, już od samych urodzin widział w nim piłkarza. Ulubionym jego piłkarzem był Denisa Law. Na cześć Szkota postanowił nadać swojemu synowi ego imię. Niestety trafił na przeszkody formalne i nie mógł zarejestrować imienia, ponieważ imię Denis wymawia się identycznie jak żeńskie imię Denise, dlatego nazwano go Dennis. Karierę piłkarską Dennis rozpoczął w amatorskim klubie z Amsterdamu, a następnie zagrał w Ajaxie gdzie po dwóch latach, w 1987 roku zdobył Puchar Zdobywców Pucharów.
Dennis Bergkamp w ojczyźnie rozegrał 185 meczy, w których strzelił 103 gole. Bergkamp rozegrał siedem sezonów, trzykrotnie został królem strzelców ligi( w 1991 roku: 25 bramek, 1992: 25 bramek oraz w 1993: 26 bramek). Kolejnym klubem w karierze, w jakim występował był Inter Mediolan. Do Interu przeniósł się wraz z klubowym kolegą z Amsterdamu Wimem Jonkiem. Włosi musieli zapłacić za holenderskiego snajpera 12 milionów funtów. Niestety występów w barwach Interu Bergkamp nie może zaliczyć do udanych. W Mediolanie zagrał w 51 meczach ale strzelił w nich tylko 11 bramek.
Dennis Bergkamp podpisał kontrakt z Arsenalem Londyn 3 lipca 1995 roku. Kilka lat temu rodzice Dennisa zginęli w katastrofie lotniczej, dlatego też Dennis nie podróżuje już samolotami!
Jest to bardzo poważne utrudnienie, ponieważ Bergkamp nie gra zazwyczaj wyjazdowych spotkaniach swojej drużyny rozgrywanych w ramach europejskich pucharów. Jednak w spotkaniach, których wystąpi gra na 100% możliwości, dzięki temu jest podstawowym zawodnikiem Kanonierów. Dennis przerwał grę w reprezentacji Holandii. Przychodząc do Arsenalu stał się od razu gwiazdą tego zespołu. Główna cechą były idealna podania na wolne pole do partnerów z ataku. Osiągnięcia Bergkampa:
Puchar Zdobywców Pucharów (1987)
Mistrzostwo Holandii (1990)
Puchar Holandii (1987)
Puchar Holandii (1993)
Piłkarz Roku w Holandii (1992)
Piłkarz Roku w Holandii (1993)
Puchar UEFA (1992)
Puchar UEFA (1994)
Tarcza Dobroczynności (1998)
Tarcza Dobroczynności (1999)
Mistrzostwo Anglii (1998)
Mistrzostwo Anglii (2002)
Puchar Anglii (1998)
Puchar Anglii (2002)
Puchar Anglii (2003)
Piłkarz Roku w Anglii (1998)
Najlepszy strzelec w historii Holandii (37 bramek)
Król strzelców Arsenalu (1998).

Ronaldinho

Ronaldo de Ass s Moreira bardziej rozpoznawalny jako Ronaldinho Gaucho lub zazwyczaj występujący pod nazwą Ronaldinho urodził się dnia 21 marca w 1980 roku w Porto Alegre w Brazylii. Ronaldinho występuje na pozycji cofniętego napastnika lub jako ofensywny pomocnik. Urodziła się w Porto Alegre, jednym z najbiedniejszych miast w Brazylii. Talent Ronaldinho został wyłuskany w klubie Grêmio Porto Alegre. W tym zespole rozpoczął swoją wielką karierę piłkarską. W pierwszej drużynie z Porto Alegre Ronaldinho grał w latach 1998 – 2001 strzelając 77 bramek w 110 rozegranych spotkaniach. W 2001 roku trafił do Paris Saint-Germain, z którym nie zanotował sukcesów, powodem był to, że poza nim nie było żadnego zawodnika prezentującego chociażby podobny poziom piłkarski. W 2003 roku po spekulacyjnej gorączce przechodzi do FC Barcelony. W Barcelonie debiutuje 30 sierpnia 2003 roku, tuż po transferze zainteresował się nowy właściciel Chelsea – Abramowicz. Ronaldinho była wielką gwiazdą w Barcelonie i nikt nie chciał słyszeć o żadnym transferze. Z Barceloną zdobył dwukrotnie mistrzostwo Hiszpanii, wygrał Ligę Mistrzów oraz zdobył Puchar Króla. Będąc zawodnikiem Barcelony został wybrany na najlepszego zawodnika Ligi Hiszpańskiej, w okresie gry w Katalonii uważano go za najlepszego piłkarza globu. Z Barcelony trafił do Milanu i pierwszą bramkę, jaką strzelił była bramka strzelona Interowi.
Bardzo dobry Mundial spowodował że wielkie kluby zaczęły interesować się pozyskaniem Brazylijczyka. Walkę o Ronaldinho stoczyły Manchester United, Real Madryt i FC Barcelona. Ronaldinho wybrał ostatecznie zespół Dumy Katalonii, Barcelona potrzebowała wzmocnienia po nieudanym ostatnim sezonie. Szybko został wiodącą postacią w nowym klubie. Pierwszy sezon to zdobycie przez niego 15 bramek, jednak nie dla bramek został sprowadzony na Camp Nou. W kolejnym sezonie zespól jeszcze został wzmocniony i w sezonie 2004/2005 zespół Barcelony wygrywa rozgrywki i zdobywa tytuł Mistrza Hiszpanii. Następny sezon to również triumf Barcelony w lidze krajowej oraz bardzo cenne zwycięstwo w Lidze Mistrzów. Ronaldinho odgrywał bardzo dużą rolę obu triumfach. Starał się jak mógł zastąpić bramkostrzelnego napastnik Eto`o, jednak podczas gdy on był kontuzjowany walczył samemu o tytuł króla strzelców. Gdy do składu dołączył Messi i tworzyli atak z Eto`o to bardzo dużo asystował wybitnym snajperom.

Marco van Basten

Piłkarz, uznawany za jednego z najlepszych zawodników w historii holenderskiego futbolu. Szkoleniowiec zespołu Holandii kiedyś odnosił wielie sukcesy w barwach Ajaksu i AC Milan. Marco van Basten – wielki piłkarz, znakomity trener i autorytet. Urodził się 31 października 1964, pierwszym klubem był EDO Utrecht oraz UW Utrecht. Jako siedemnastolatek został wyłowiony przez skautów Ajax. Rok później zadebiutował w meczu przeciwko NEC Nijmegen, w debiucie zdobył gola. W reprezentacji zadebiutował w roku 1983 mając nie całe 19 lat, w meczu z Islandią. Bramki nie strzelił, ale grał bardzo dobrze i można było już przypuszczać, że będzie wybitnym piłkarzem. Przyniesie bardzo wiele korzyści każdemu zespołowi, w którym będzie grał. Van Basteja spokojnie możemy nazywać „maszyną do strzelania bramek”, w barwach Ajax strzelił w 133 meczach aż 128 bramek!!! Cztery razy został królem strzelców, trzy razy zdobywał mistrzostwo Holandii i dwa razy puchar krajowy. Przed odejściem z Ajax w finale Pucharu Zdobywców Pucharów zdobył zwycięską bramkę i w ten sposób pożegnał się z klubem. Kuszony super ofertami z najlepszych klubów Europy w 1987 roku przeszedł do Milanu. Z Milanem wygrał wszystko, co można tylko wygrać w piłce klubowej. We Włoszech zagrał w 147 meczach w lidze i strzelił 90 bramek, dzięki temu zapisał się w historii Milanu. W reprezentacji Van Basten również odnosił sukcesy, strzelił 24 bramki w 58 występach. W 1988 roku miał bardzo duży udział w zdobyciu przez Holandię mistrzostwa europy. Pomimo tego że na mistrzostwa przyjechał po kontuzji i tak potrafił zostać królem strzelców oraz odebrać tytuł dla najlepszego zawodnika turnieju. 1992 rok rozpoczął początek końca Van Basteja, większość czasu spędzał w salach lekarzy na zabiegach, rehabilitacji i operacjach. Po długim leczeniu powrócił na boisko na trzy spotkania, ostatnim meczem był występ w finale Europy przegrany z Olympiq Marsylia a w reprezentacji zagrał ostatni mecz przeciwko Polsce w 1992 roku. Decyzję o ostatecznym zakończeniu kariery podjął 17 sierpnia 1995 roku, miał wszystkie niezbędne cech, które pozwoliłyby mu osiągnąć sukces na miarę największych piłkarzy naszego globu. Niestety kontuzje pokrzyżowały jego plany, ze szkodą dla futbolu. Gdyby nie kontuzje zapewne jeszcze prze kilka lat czarowałby nas na boisku pięknymi bramkami tworząc niesamowite trio z Gullitem i Reyjkardem. Tak, to było super trio z cudowny strzelcem na szpicy.

Alan Shearer

Alan Shearer –na boisku dojrzały i stanowczy, poza nim – spokojny i stonowany. Wyśmienity przywódca, wielki autorytet. Alan szerokim łukiem omijał skandale, nocne imprezy i lokale.
Był zawodnikiem, któremu z całą stanowczością nie uderzyła woda sodowa do głowy. Urodził się 13 sierpnia 1970 roku, w Newcastle, właściwie był skazany na zespól Newcastle, ponieważ w jego rodzinie od pokoleń wszyscy byli wielkimi fanami tego zespołu. Futbolem pasjonował się od najmłodszych lat, poświęcił mu całe soje małe wówczas serce. Prze to brakowało mu czasu na szkołę czy umawianie się z dziewczynami. Poświęcił dla piłki właściwie wszystko. Już jako dziecko marzył żeby założyć trykot Newcastle United, jednak nie było tak różowo. Trenerzy nie od początku byli przekonani do umiejętności Alana, pewnie, dlatego że w czasie gry kontrolnej był bramkarzem. 15 letni Alan trafia do FC Southampton i podpisuje amatorski kontrakt, od tej chwili każdą wolną chwilę poświęca na trening. Główne cech, którymi imponuje to ambicja i zaciętość. Potrafił zostawać nawet kilka godzin po zajęciach żeby trenować indywidualnie. Zadebiutował 5 kwietnia 1988 roku w meczu z samym Arsenalem i zapisał się w historii Ligi Angielskiej jako najmłodszy strzelec hat-tricka. W lecie 1992 roku przechodzi do Balckburn Rovers, pierwszy sezon po przeprowadzce nie jest udany w związku z tym ze przez kontuzje został wykluczony z grania. Jednak następny sezon to już sezon mistrzowski dla jego klubu, Balckburn zdobywa pierwszy tytuł w historii. Alan Shearer został uznany najlepszym piłkarzem Anglii i zwyciężył w plebiscycie „France Football”. Kolejne lata to wspaniały okres jego kariery, trzy razy z rzędu zostawał królem strzelców ligi Angielskiej, w roku 1996 prowadzi reprezentację Anglików do półfinału a indywidualnie zdobywa tytuł króla strzelców tej imprezy. W sierpniu 1996 roku trafia do klubu marzeń i jego prawdziwej miłości, do Newcastle. Działacze musieli zapłacić15 milionów funtów za zawodnika, którego mogli mieć za darmo, ale się na nim nie poznali. W pierwszym sezonie w nowym klubie Shearer sięga po tytuł króla strzelców, niestety w drugim sezonie trapiony przez kontuzje nie pograł sobie zbyt wiele. Wystąpił zaledwie w 15 meczach. Karierą postanowił zakończyć 22 kwietnia 2006 roku, spędził w Newcastle 10 sezonów. Pomimo trapiących go kontuzji i już słabszej gry w końcówce kariery zostanie legendą klubu oraz wielu młodych adeptów będzie stawiało sobie jego za wzór.

Dunga

Nieudane mistrzostwa świata w Niemczech spowodowały szereg zmiana w Brazylii, główną zmianą było przejęcie reprezentacji przez Dunge. Urodził się 31 października 1963 roku. Już od dziecka główną jego pasją był futbol, zresztą jak większości małych chłopców żyjących w Brazylii. Pomimo ze rozpoczynał jako napastnik to jego pozycją na boisku była pozycja defensywnego pomocnika. Rozegrał w barwach narodowych 91 meczy, z reprezentacją sięgnął po mistrzostwo świata w 1994 roku oraz po srebro we Francji. Obie wielkie imprezy spędził jako kapitan reprezentacji. Internacional Porto Alegre był jego pierwszym klubem, z tym klubem został mistrzem stanu Rio Grande i w tym klubie również skończył swoją karierę. Następnym klubem był utytułowany Santos, rozegrał tam kilka sezonów a następnie trafił do Vasco da Gamma. W sezonie 1987-1988 zagrał już w Europie, ten sezon spędził we Włoskiej Parmie, ale szybko trafił do Fiorentiny. Największym sukcesem było dotarcie do finału Pucharu UEFA. W roku 1992 trafił do Pascary a z tego klubu do VfB a potem trafił do japońskiej ligi. Przed debiutem w seniorskiej kadrze świętował sukcesy w reprezentacjach młodzieżowych. Z kadrą U-20 zdobył w 1983 roku mistrzostwo świata w tej kategorii wiekowej oraz srebrny medal na Igrzyskach. W 1984 roku z reprezentacją olimpijską zdobył złoty medal na Olimpiadzie w Los Angeles. W reprezentacji seniorów zadebiutował w 1989 roku, grał w niej prze 9 lat, oprócz wspomnianych dwóch medalów mistrzostw świata zdobył mistrzostwo Copa America (dwa razy) oraz puchar konfederacji. Po tym jak zakończył karierę próbował kariery komentatora sportowego, a następnie był dyrektorem technicznym w klubie Jubilo Iwata oraz członka zarządu w QPR. W roku 2000 otrzymał propozycję objęcia reprezentacji Brazylii – jednak jej nie przyjął. Reprezentację zdecydował się objąć dopiero w lipcu 2006 roku. Dunga zapowiedział, że pod jego wodzą reprezentacja odzyska prymat na świecie. Czy da radę? Czy wytrzyma presję? Dowiemy się całkiem niedługo.

Cantona

Eric Cantona – geniusz, rozrabiaka, jako piłkarz zawsze wzbudzał kontrowersje. Jeżeli chcemy scharakteryzować krótko Erica należy użyć słów ekscentryk, miłośnik sztuki, wspaniały przywódca. Prawdopodobnie był najbarwniejszym piłkarzem w ostatniej dekadzie.
Cantona urodził się 24 maja 1966r. w Marsylii we Francji. Już od najmłodszych lat pasjonował się piłką nożną i postanowił związać się z nią na całe życie. W wieku lat 15 został zawodnikiem AJ Auxerre, dwa lata później zaliczył debiut, jednak okazało się że w obecnym klubie miejsca dla niego nie będzie. Trafił do drugoligowego zespołu Martigues na zasadzie wypożyczenia. Bardzo szybko został gwiazdą w swoim nowym zespole i działacze jego macierzystego klubu się po niego zgłosili. 12 sierpnia 1987 roku zadebiutował w reprezentacji w meczu z RFN, zespół przegrał 1:2 a Cantona strzelił jedyną bramkę dla francuskiego zespołu.
Z Auxerre żegnał się w złej atmosferze po awanturze z bramkarza Bruno Martiniego. Z Auxerre trafił do ukochanego klubu – Olimpique Marsylia. Długo miejsca jednak w Marsylii nie zagrzał. Podczas spotkania towarzyskiego, pokłócił się z sędziami, podeptał koszulkę. Został sprzedany natychmiastowo do zespołu z Bordeaux. W roku, 1988 gdy nie otrzymał powołania na mecz z Czechosłowacją, obraził trenera w niewybrednych epitetach i w efekcie przez rok nie otrzymywał powołania do kadry. Z Bordeaux odszedł jeszcze szybciej niż z Marsylii i podobnie jak z pierwszego klubu w efekcie sprzeczki z kolegą klubowym. Natychmiast został sprzedany do Montpellier, ze swoją nową drużyną zdobył puchar Francji. Pomimo dobrej gry jego charakter nadal pozostawał niesforny, ale został powołany do reprezentacji. W Montpellier znowu pobił się w szatni z kolegą z drużyną. Kolejnym zespołem w jego karierze było Limes, jednak, gdy w 1991 roku rzucił piłką w sędziego został zdyskwalifikowany na cztery miesiące. Po tym jak usłyszał wyrok, wykrzyczał w stronę komisji „idioci” poproszony o powtórzenie podszedł do każdego z członków komisji indywidualnie i prosto w twarz powiedział „idiota”. 6 grudnia 1992 roku zadebiutował w Manchesterze United i od pierwszego dnia stał się ulubieńcem fanów, koszulki z jego nazwiskiem sprzedawały się najlepiej w historii. 25 stycznia 1995 roku podczas mecz, gdy schodząc z boiska uderzył obrażającego go kibica został skazany na 9 miesięcy dyskwalifikacji oraz dostał wyrok 120 godzin prac społecznych.

Krzysztof Warzycha

Kilka lat temu, gdy Grecję nawiedziło potężne trzęsienie ziemi, spod gruzów wyciągnięto małego chłopca. Na pytanie „co możemy dla Ciebie zrobić” odpowiedział że „chciałbym spotkać Christofa”
Krzysztof Warzycha urodzony 11 listopada 1964 roku w Katowicach w karierze występował tylko w dwóch klubach w Ruchu Chorzów (1974-1989) i W Panathinaikosie Ateny 1989 – 2004. Warzycha piłkarzem był wyjątkowym, grając w Ruchu Chorzów przeżył zarówno spadek do drugiej ligi jak i zdobycie mistrzostwa Polski. Warzycha został sprzedany z powodów kłopotów finansowych chorzowskiego klubu, w Grecji talent Warzychy eksplodował. Zdobywał kolejne laury, cztery razy był wybierany najlepszym zawodnikiem ligi greckiej, pięciokrotnie zdobywał mistrzostwo Grecji. Został najlepszym snajperem w historii popularnego Panathinaikosu, z powodzeniem grając w Grecji gonił Tomasa Mavrosa – najskuteczniejszego snajpera wszechczasów w lidze greckiej. Zarówno kibice jak i prezes byli zakochani w polskim napastniku. Warzycha związał się z Panathinaikosem na dobre i złe.
Pomimo że Gucio jest posiadaczem jednej z najlepszych restauracji w Atenach oraz dosyć pokaźnej fortuny nadal pozostał normalnym człowiekiem, cenionym za grę na boisku a nie majątek. Warzycha w całej karierze nigdy nie był łączony z żadną aferą czy skandalem. Sukces odniósł dzięki ciężkiej pracy i uporowi na treningach. Wszyscy chyba pamiętamy bramkę strzeloną a właściwie wrzuconą sobie prze bramkarza Ruch? Gucio zachował się w swoim stylu i już nigdy nie odezwał się do tego zawodnika. Przypomnę tylko, że ta bramka kosztowała Ruch spadek z pierwszej ligi. Pomimo że Warzycha rewelacyjnie grał w lidze nigdy nie potrafił przenieść tej dobrej gry do kadry, co prawda rozegrał 50 spotkań, ale strzelił tylko 9 bramek. Doszło do tego, że selekcjonerzy reprezentacji nie wystawiali Gucia na jego nominalnej pozycji środkowego pomocnika, ale ustawiali go na skrzydle. Tak już niestety pozostało, że grając zarówno w Chorzowie jak i Atenach przez kibiców był uwielbiany, strzelał bramkę za bramką – niestety w reprezentacji nigdy nie został w pełni wykorzystany jego potencjał świetnego środkowego napastnika.

Puchar Narodów Afryki

Puchar Narodów Afryki to jedne z najmłodszych wiekiem turniejów mistrzowskich na świecie. Pierwsza edycja odbyła się 1957 roku, z racji niskiego poziomu ekonomicznego kontynentu początkowe turnieje zawsze odbywały się wo krojonych składach. Uczestniczył w nich głównie gospodarze oraz kraje sąsiadujące, te które mogły sobie pozwolić na pokrycie kosztów przejazdu kadry narodowej.

Puchar Narodów Afryki uważany jest przez wielu za najbardziej atrakcyjny pod względem sportowym dla kibiców. Nie ma tutaj kunktatorstwa i celowania w przeciwników przez odpuszczanie meczów co często spotyka się na przykład na Euro, poziom rozgrywek jest dość wyrównany, czołówkę tworzy wiele krajów, dodatkowo gospodarz zawsze zdobywa czołowe pozycje. System rozgrywek jest identyczny jak w mistrzostwach europejskich, szesnaście reprezentacji gra ze sobą w czterech czterozespołowych grupach. Do fazy pucharowej awansują po dwie najlepsze, dalej rywalizacja odbywa się już systemem pucharowym. Finał to jeden mecz, z dogrywką i ewentualnie rzutami karnymi.

Samuel Eto’o

Samuel Eto’o to chyba jedyny piłkarz pochodzący z kraju afrykańskiego, który zrobił tak oszałamiającą karierę. Oczywiście, już wcześniej zdarzały się gwiazdy z tego kontynentu ale albo miało to miejsce w czasach kiedy piłka nie była tak masowa albo ich osiągnięcia były dużo mniejsze. Samuel Eto’o to zawodnik, który wygrał praktycznie wszystko, zarówno z klubami jak i indywidualnie. Trzykrotnie został uznany najlepszym piłkarzem Afryki, w ostatnich edycjach rankingów FIFA również corocznie plasuje się w ścisłej czołówce.

Samuel Eto’o urodził się w Kamerunie w 1981 roku. Jak większość rodaków nie miał łatwego życia, bieda zmusiła go od najmłodszych lat do ciężkiej pracy. W międzyczasie grał amatorsko w piłkę, jednak nie przeszedł jakiegoś profesjonalnego szkolenia. Kiedy miał piętnaście lat zobaczył go w akcji skaut Realu Madryt i zarekomendował sprowadzenie go do Europy. Niestety, nie znalazł on uznania w oczach trenerów królewskich, był wypożyczany do kilku kolejnych klubów z niższych lig. Dopiero w 1998 roku trafił do Mallorcy z którą zdobył Puchar Króla. Klub popadł jednak w kłopoty finansowe i po zakończeniu kontraktu jako wolny zawodnik Eto’o trafił do Barcelony.

Piłka nożna w Afryce

Przez wiele lat kontynent afrykański był zapomniany jeśli chodzi o piłkę nożną. Co prawda zdarzali się pojedynczy wybitni zawodnicy, jednak zostawali zazwyczaj szybko naturalizowani przez jakiś kraj europejski i ich kontakt z Afryka urywał się. Jednak powoli sytuacja ta zmienia się, obecnie trudno wyobrazić sobie światową piłkę bez gwiazd pochodzących z krajów z czarnego kontynentu.

W Afryce system szkolenia piłkarzy praktycznie nie istnieje. Każdy wybitny zawodnik jest wynikiem przypadku, własnej pracy nad sobą, samozaparcia i chęci wyrwania się z otaczającej rzeczywistości. Dla wielu to właśnie sport jest sposobem na lepsze życie, tak więc afrykańscy chłopcy masowo uprawiają piłkę nożną. Dostrzegły to już kluby europejskie i organizują sieć skautów na kontynencie. Dzięki temu największe talenty w stosunkowo młodym wieku trafiają do silnych klubów z Europy. Jest to ich jedyna szansa na profesjonalne granie, kluby afrykańskie są słabo zorganizowane oraz mają wielkie problemy finansowe. Z racji ubóstwa regionu praktycznie nie istnieje sponsoring sportowy, większość lig ma statut półamatorski a piłkarze muszą dzielić grę z pracą po godzinach.

Puchar Interkontynentalny

Puchar Interkontynentalny to międzynarodowe rozgrywki piłkarskie rozpoczęte w 1960 roku. Rywalizowały w nim najlepsze drużyny z dwóch kontynentów-Ameryki Południowej oraz Europy. Europę reprezentował zdobywca Pucharu Europy a ostatnio zwycięzca Ligi Mistrzów, Amerykę Południową triumfator Copa Libertadores. Na przestrzeni lat system rozgrywek był różny, wielokrotnie zmieniał się, ostatni tytuł przyznano w 2004 roku.

Pierwsze lata pucharu to dwumecze, mecz i rewanż. O tytule decydowała liczba zdobytych punktów, jeśli była równa to rozgrywano kolejny, decydujący mecz. Od 1968 roku wprowadzono zasadę, że liczą się zdobyte bramki w dwumeczu. 1980 rok to kolejna zmiana, obowiązująca już do końca, Puchar Interkontynentalny to jedno finałowe spotkanie. Zdecydowano również, że finał corocznie będzie rozgrywany w Japonii, miało to pomóc w popularyzacji piłki nożnej zarówno w tym kraju jak i w całej Azji. Mecze finałowe w zależności od sezonu gościło Tokio lub Jokohama.

Deco

Deco to jeden z najlepszych zawodników aktywnie uprawiających piłkę nożną. Z pochodzenie jest Brazylijczykiem, urodził się w 1977 roku w mieście Sao Bernando do Campo. Jako junior grał w wielu klubach brazylijskich skąd przeniósł się do Europy, dokładnie do Benfiki Lizbona. Niestety, nie poznano się tutaj na jego talencie i został wypożyczony do drużyny z niższej ligi. Tam rozwinął się jako piłkarz, zdobywał dużo bramek, dominował w środku pola. W ten sposób zwrócił na siebie uwagę działaczy FC Porto.

Jak się okazało przejście do rywali macierzystego klubu było strzałem w dziesiątkę. Zaledwie po kilku występach przekonał do siebie trenerów i został podstawowym zawodnikiem. Kiedy klub zatrudnił Jose Mourinho jego rola jeszcze bardziej się zwiększyła. Jako wyróżniający się zawodnik został mianowany kapitanem. Z Porto Deco zdobył praktycznie wszystko, od mistrzostwa i pucharu Portugalii po Puchar UEFA i Ligę Mistrzów. W tych ostatnich rozgrywkach został nawet wybrany MVP całego sezonu. Po takich sukcesach kwestią czasu było przejście zawodnika do silniejszego klubu. Okazała się nim być Barcelona, z którą piłkarz ponownie święcił wielkie triumfy.

Liga Sagres

Liga Sagres to najwyższa klasa rozgrywkowa w Portugalii. Jest to 18-zespołowa liga rozgrywająca mecze systemem jesień-wiosna. Każdy klub gra u siebie i na wyjeździe z każdym co łącznie daje 34 kolejki. Czołowe zespoły automatycznie kwalifikują się do Ligi Mistrzów lub do eliminacji tych rozgrywek. Portugalia ma również trzy miejsca w Pucharze UEFA. Najsłabsze kluby spadają bezpośrednio do zaplecza ligi.

Liga portugalska prezentuje wysoki poziom rozgrywek. Wpływ na to ma głównie rozwinięta kultura piłkarska w tym kraju, piłka nożna to sport narodowy Portugalczyków. Dzięki temu kluby są oczkiem w głowie kibiców, sponsorów oraz samorządów. W Portugalii nie ma problemów z nowoczesnymi stadionami, nawet mniejsze kluby dysponują obiektami na poziomie. Jednak o sile ligi decyduje wiodąca trójka czyli dwa kluby ze stolicy Benfica i Sporting oraz Porto. Dawniej liczyła się jeszcze Boavista Porto oraz Vitoria Guimaraes. Jednak ostatnie lata to dominacja tych trzech klubów, na arenie krajowej wygrywają one praktycznie wszystko. Dysponują nie tylko największymi budżetami ale również największym potencjałem kibicowskim oraz rozwiniętymi systemami szkolenia i skautingu. To wszystko sprawia, że liga jest wyraźnie podzielona na kluby walczące o trofea, średniaków oraz te które corocznie wymieniają się w spadkach i awansach.

FC Porto

FC Porto to zdecydowanie najbardziej utytułowany portugalski klub piłkarski. Założony w 1893 roku zdobył w piłce praktycznie wszystkie możliwe trofea. W lidze portugalskiej wygrał 24 mistrzostwa kraju oraz 18 pucharów i 15 superpucharów. W europejskich pucharach triumfował w Pucharze Europy oraz elitarnej Lidze Mistrzów, zdobył Puchar UEFA, superpuchar, oraz dwukrotnie Puchar Interkontynentalny.

Klub rozgrywa swoje mecze na Estadio do Dragao, nowoczesnym obiekcie, który został wybudowany z myślą o Euro 2008. Stadion może pomieścić ponad 50 tysięcy widzów, ma charakterystyczny kształt oraz ciekawe rozwiązania technologiczne. Umieszczone są w jego bryle dwa telebimy, które podczas meczów służą do wyświetlania informacji i powtórek a poza nimi są obracane w przeciwną stronę i znajdują zastosowanie jako telebimy reklamowe. Estadio do Dragao w swojej kilkuletniej historii gościł już wiele ważnych meczy, łącznie z półfinałem mistrzostw Europy i finałem Ligi Mistrzów.

Jose Mourinho

Jose Mourinho to obecnie jeden z najsłynniejszych trenerów, człowiek, który pojawił się praktycznie znikąd i zaczął odnosić olbrzymie sukcesy. Oczywiście, jest to wrażenie głównie mniej zorientowanych kibiców, warto wiedzieć, że przez lata był on asystentem Alexa Fergusona w Manchesterze United. Po pewnym czasie postanowił zacząć własną karierę trenerską i wrócił do kraju, do Portugalii.

Pracował w kilku ligowych klubach jako asystent, był pomocny głównie dla zagranicznych trenerów z racji znakomitej znajomości języka angielskiego. Pierwsza jego samodzielna praca to Benfica i wyrzucenie z klubu zaledwie po miesiącu z powodu kłótni z prezesem. Szansę dali mu działacze niewielkiej Uniao Leiria i był to strzał w dziesiątkę. Przeciętny klub w ciągu sezonu znalazł się w czołówce ligi i zagrał z powodzeniem w Pucharze UEFA. To wystarczyło aby dostać propozycję od najbardziej utytułowanego w Portugalii FC Porto.

Inter Mediolan

Inter Mediolan to jeden z najsilniejszych klubów piłkarskich we Włoszech. Należy do tzw. wielkiej szóstki, która obejmuje jeszcze Juventus, Romę, Milan oraz Lazio. Są to drużyny, które corocznie walczą o czołowe pozycje, w ostatnich latach wygrywają w lidze praktycznie wszystko.

Inter założono w 1908 roku, od początku istnienia klub stał się bardzo popularny w północnej części Włoch. Od samego początku rywalizuje z lokalnym rywalem AC Milan. Dodatkowym smaczkiem konfrontacji tych zespołów jest fakt, że oba rozgrywają swoje mecze na tym samym stadionie. Jest to słynny San Siro, obiekt mogący pomieścić ponad 80 tysięcy widzów. Co prawda od kilku lat kluby noszą się z zamiarem budowy własnych stadionów ale przeciwne temu są władze miejskie, które obawiają się, ze należący do nich obiekt nie będzie wykorzystywany.

Celtic Glasgow

Celtic Glasgow to jeden z najstarszych klubów piłkarskich w Europie. Założono go już w 1888 roku. Celtic jest jedną z dwóch najbardziej utytułowanych drużyn w Szkocji, druga to Glasgow Rangers. Cała liga szkocka to praktycznie rywalizacja wyłącznie tych dwóch klubów, podziały pomiędzy kibicami nie są tylko sportowe ale również religijne i polityczne. Kibice Celtic to katolicy, zwolennicy niepodległości kraju, sympatycy Rangers to protestanci i rojaliści wobec Anglii.

Celtic rozgrywa swoje mecze na ponad 60-tysięcznym Celtic Park, najnowocześniejszym stadionie w kraju. Dzięki wielu kibicom obiekt na każdym meczu zapełnia się do ostatniego miejsca, wysoka frekwencja utrzymuje się nawet na mniej znaczących spotkaniach pucharowych. Stadion wielokrotnie gościł finały europejskich pucharów. Jednak największymi wydarzeniami są tzw. derby Old Firm.

FC Liverpool

FC Liverpool to jeden z najbardziej utytułowanych klubów w Europie. Założono go w 1892 roku, przed wojną zdobył już kilka tytułów mistrzowskich. Razem ma w swojej kolekcji 18 mistrzostw Anglii, 7 pucharów kraju i pucharów ligi, 15 superpucharów. Jest to jeden z najlepszych wyników w całej angielskiej piłce. Dodatkowo Liverpool odnosił wiele sukcesów w europejskich pucharach. Były całe dekady w których dominował i wygrywał seryjnie. Klub pięciokrotnie wygrał Puchar Europy w tym jeden raz Ligę Mistrzów, trzy razy zdobył Puchar UEFA oraz trzykrotnie Superpuchar Europy.

Liverpool swoje mecze rozgrywa na Anfield Road, obiekcie mogącym pomieścić ponad 45 tysięcy kibiców. Klub ma jedną z najwyższych średni widowni w Europie, według badań przeprowadzonych kilka lat temu trybuny na jego stadionie są najgłośniejsze na świecie. Obecnie trwa proces przygotowawczy pod budowę nowego stadionu na ponad 60 tysięcy widzów.

Eredivisie

Eredivisie jest najwyższą poziomem liga w Holandii. Liga powstała w 1956 roku, występuje w niej osiemnaście klubów. Eredivisie charakteryzuje się ostrym systemem licencyjnym, grać mogą tylko zespoły, które spełniają szereg warunków. Nie chodzi tutaj nawet o same stadiony czy finanse ale o długotrwałe gwarancje finansowe.

Z tego tez powodu często zdarza się, że licencje przyznawane zaledwie na rok mają odwrotny skutek i prowadzą do niestabilności niektórych klubów. Przykładem może być ostatni mistrz kraju AZ Alkmar, który jeszcze rok temu był jedną z silniejszych drużyn w lidze a obecnie ma poważne kłopoty. Co prawda budżet nie jest zagrożony, jednak dotychczasowi sponsorzy wypowiedzieli długoletnie umowy i w sytuacji braku gwarancji klub już w tym sezonie miał problem z licencją.

Chelsea Londyn

Chelsea Londyn to klub z bogatą historią, założony w 1905 roku, zdobywca wielu trofeów. Jednak jego najświetniejszy okres to ostatnie lata. Nowa era w klubie rozpoczęła się wraz z jego przejęciem przez rosyjskiego miliardera Romana Abramowicza. To on corocznie inwestował kilkaset milionów euro we wzmocnienia, kupował najlepszych dostępnych wtedy na rynku zawodników. Budżet klubu wzrósł kilkakrotnie, zarobki piłkarzy w Chelsea należą do najwyższych we współczesnym futbolu. Jednak o ile w lidze klub zaczął dominować i seryjnie zdobywać mistrzostwa to w pucharach europejskich było już dużo gorzej.

Chelsea Londyn ma na swoim koncie trzy mistrzostwa Anglii, dwa wywalczone już za czasów Abramowicza. Do tego dochodzi kilkanaście triumfów w różnego rodzaju krajowych pucharach. Jeśli chodzi o sukcesy międzynarodowe to do największych należy zaliczyć dwa zwycięstwa w pucharze Zdobywców Pucharów, w 1971 i 1998 roku oraz Superpuchar Europy w 1998 roku.

CSKA Moskwa

CSKA Moskwa jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów piłkarskich w Rosji. Jego historia sięga 1911 roku, kiedy został założony pierwszy klub będący poprzednikiem CSKA. W następnych latach wiele razy zmieniano nazwę, zespół nazywał się OLLS, OPPW, CDKA aż w 1960 roku przyjęto dzisiejsze nazewnictwo. CSKA to centralny sportowy klub armii w dosłownym tłumaczeniu. Właśnie dzięki podleganiu pod wojsko CSKA mógł w przeszłości święcić duże sukcesy. Za czasów ZSRR 7-krotnie zdobył mistrzostwo kraju oraz 5-krotnie puchar.

Po 1990 roku i przemianach podobnie jak większość klubów rosyjskich, także i CSKA został przejęty przez prywatnych właścicieli. Bogaci Rosjanie zaczęli powoli budować silne zespoły, które z powodzeniem grają ostatnio w Europie. CSKA należy do czołówki ligi, w 2005 roku odniósł swój największy sukces-zdobył Puchar UEFA. Także w lidze odgrywa znaczącą rolę, trzy razy wygrał ją, pięć razy triumfował w pucharze kraju i trzykrotnie w superpucharze.

Formuladeildin

Formuladeildin jest najwyższą klasa rozgrywkową jeśli chodzi o piłkę nożną na Wyspach Owczych. Liga składa się z 10 zespołów, do niższej spadają dwa, czołowe uzyskują możliwość grania w europejskich pucharach. System rozgrywek jest inny niż na kontynencie, sezon trwa w ciągu jednego roku kalendarzowego a wiosenne, jesienne i zimowe miesiące są puste. Oczywistym powodem tego stanu rzeczy są trudne warunki atmosferyczne panujące na wyspach. Zima potrafi być tak ostra, że nie sposób jest przygotować boiska do gry.

Ligę założono w 1942 roku, posiada ona dwa szczeble. Do najbardziej utytułowanych klubów należą HB Torshavn zdobywca 20-tu tytułów oraz KI Klaksvik-17-krotny zwycięzca. Poza wymienionymi klubami jeszcze dziesięć ma w dorobku tytuły mistrzowskie. Obecnie główna siłą w miejscowej piłce są kluby ze stolicy kraju, to one również prowadzą w klasyfikacji wszech czasów.

Alpha Ethnik

Alpha Ethniki to grecka nazwa Super Ligi, najwyższej poziomem ligi w greckiej piłce nożnej. Są to rozgrywki w pełni zawodowe, prowadzone przez profesjonalna spółkę powołana w tym celu przez kluby i związek. Liga została założona w Grecji w 1960 roku, wykształciła się z systemu lig regionalnych. Występuje w niej 16 klubów, czołowe mogą liczyć na występy w europejskich pucharach, najsłabsze dwa spadają do niższej ligi.

Grecka Super Liga to plasująca się w pierwszej dziesiątce pod względem poziomu rozgrywek, liga w Europie. Co prawda o jej sile decydują głównie trzy kluby-Panathinaikos, Olympiakos oraz AEK ale również kilka innych ma solidne budżety i dobrych piłkarzy. Konkurencją dla klubów ze stolicy są drużyny z Salonik-PAOK i Iraklis. Szczególnie kilka lat temu nawiązywały one wyrównaną walkę a nawet zdobywały czołowe lokaty. Obecnie w lidze dominuje Panathinaikos i Olympiakos, inne zespoły mają sukcesy tylko sporadycznie.

Panathinaikos Ateny

Panathinaikos Ateny czyli z greckiego Wszechateńscy to klub-ikona greckiego futbolu. Jest to organizacja sportowa wielosekcyjna, praktycznie we wszystkich sportach jej drużyny prezentują wysoki poziom zarówno w kraju jak i na arenie międzynarodowej. Klub został założony w 1908 roku, swoje mecze rozgrywa na Stadionie Olimpijskim, te o mniejszym znaczeniu na obiekcie Gipedo Apóstolos Nikolaidis.

Panathinaikos to 19-krotny zdobywca mistrzostwa Grecji oraz 16-krotny zwycięzca pucharu kraju. Poza tym klub trzy razy triumfował w superpucharze. Jeśli chodzi o sukcesy w europejskich pucharach to zespół corocznie kwalifikuje się do Ligi Mistrzów, gra tam solidnie, zdarza mu się awansować do dalszych faz. Największym sukcesem klubu był finał Pucharu Zdobywców Pucharów w 1971 roku, niestety przegrany. Jedyne międzynarodowe trofeum które zdobył Panathinaikos to nieistniejący już, mało znaczący  Puchar Bałkanów. Drużyna wygrała go w 1978 roku.

Olympique Marsylia

Olympique Marsylia to zdecydowanie najbardziej utytułowany klub piłkarski we Francji. Założony został w 1899 roku, już od samego startu dominował w krajowych rozgrywkach. Co prawda nie zdobył najwięcej tytułów mistrzowskich ale rekompensuje to doskonała forma w europejskich pucharach. Do 10 mistrzostw kraju i tylu samo pucharów klub dołożył zwycięstwa w Lidze Mistrzów i Pucharze Intertoto. Szczególnie to pierwsze jest bardzo wartościowe, Marsylia triumfowała w pierwszej edycji tych rozgrywek.

Klub z Marsylii jest również chyba najpopularniejszy jeśli chodzi o cała Francję. Portowy charakter miasta przekłada się również na klub, który jeśli chodzi o transfery, prowadzi politykę globalną. Występowali tutaj lub ciągle występują piłkarze z różnych krajów, prym wiodą Afrykańczycy. Marsylia ma również doskonały system szkolenia, szczególnie zagospodarowała w tym względzie środowiska emigrantów z uboższych państw.

Olympique Lyon

Olympique Lyon to obecnie najsilniejszy francuski klub piłkarski. Założony w 1899 roku od kilku lat seryjnie wygrywa krajową ligę. Na swoim koncie ma siedem tytułów mistrza Francji, wszystkie zdobyte od 2002 do 2008 roku. Czterokrotnie zwyciężył również w pucharze krajowym, zdobył siedem superpucharów. Poza dominacją w kraju Lyon znakomicie gra n w pucharach.

W ostatnich latach występuje wyłącznie w Lidze Mistrzów, odpada dopiero w fazach pucharowych. Największy sukces w tych rozgrywkach to sezonu 2004, 2005 i 2008 kiedy to dotarł do ćwierćfinałów. Niestety, jak na razie ta faza jest nie do przeskoczenia dla klubu. We wcześniejszych latach zespół dobrze prezentował się również w Pucharze UEFA i Pucharze Zdobywców Pucharów. Najdalej w rozgrywkach międzynarodowych dotarł w PZP, w 1964 roku odpadł dopiero w półfinale.

Ligue 1

Ligue 1 jest uważana za 5-6 ligę w Europie jeśli chodzi o poziom rozgrywek. Została założona już w 1932 roku co czyni ją za jedną z najstarszych na kontynencie. Praktycznie od samego początku system rozgrywek nie uległ zmianie, w różnych okresach zmieniała się liczba klubów występujących w lidze.

Ligue 1 to obecnie dwadzieścia klubów rozgrywających mecze systemem każdy z każdym, sezon składa się z 38 kolejek. Czołowe dwa zespoły mają zapewniony bezpośredni awans do Ligi Mistrzów, kolejny do eliminacji. Trzy następne kluby grają w Pucharze UEFA. Z ligi spadają trzy najsłabsze drużyny. Obecnie dominującą pozycję w rozgrywkach ma Olympique Lyon, który wygrał mistrzostwo w ostatnich latach siedmiokrotnie z rzędu, dopiero w zeszłym sezonie serię tą przerwało Bordeaux. Z innych czołowych klubów można wymienić Marsylię, PSG oraz Auxerre i Monaco. W zależności od sezonu wysoki poziom prezentują również drużyny Lens i Lille.

Paris Saint Germain

Paris Saint Germain jak na warunki europejskie jest stosunkowo młodym klubem. Został on założony w 1970  roku z myślą o zagospodarowaniu kibiców piłki w stolicy Francji. Przed wojna dominował Racing jednak po wojnie futbol w mieście upadł. Ligę zdominowały kluby z prowincji, zdarzały się sezony w których stolica nie miała w lidze nawet swojego przedstawiciela.

PSG to obecnie bardzo popularny klub, swoją potęgę zbudował w oparciu o bonusy jakie daje stolica kraju. Mnogość sponsorów i kibiców to ogromny budżet i środki na najlepszych zawodników. W ciągu kilkunastu lat od powstania  klub stał się jednym z najbardziej utytułowanych w kraju. Już w latach 80-tych zdobył mistrzostwo kraju oraz puchar, udanie debiutował na arenie międzynarodowej. Jeśli chodzi o cały dorobek to PSG dwukrotnie zdobył mistrzostwo kraju, sześć razy został wicemistrzem. W pucharze wygrywał siedmiokrotnie, poza tym ma na swoim koncie dwa puchary ligi oraz trzy Superpuchary. W europejskich pucharach największy sukces odniósł w 1996 roku kiedy to zdobył Puchar Zdobywców Pucharów. Poza tym w 1993 grał w półfinale Pucharu UEFA a w 2001 w finale Pucharu Intertoto.

Pele

Pele to jeden z najwybitniejszych piłkarzy. Pochodził z biednej rodziny i już jako dziecko musiał pracować fizycznie. Szczęśliwie, zobaczył go jeden ze skautów klubowych i od razu wziął do zespołu. Debiutował w Santosie w wieku zaledwie 15 lat. Już od pierwszych meczy został doceniony przez trenerów i publiczność, był doskonale wyszkolony technicznie, imponował sprytem i szybkością.

Z Santosem zdobył wielokrotnie mistrzostwo Brazylii oraz puchar kraju, udanie występował w Copa Libertadores. Jednak prawdziwe sukcesy odniósł z reprezentacją. Pomimo młodego wieku jak na ówczesne czasu, zabrano go na mistrzostwa świata w 1958 roku. Pierwsze mecze spędził na ławce rezerwowych ale w końcowej fazie turnieju trener zaczął dawać mu szansę. Wykorzystał ją, Brazylia wygrała turniej a Pele został okrzyknięty gwiazdą. W kraju jego gra została doceniona przez władze, nagroda był nowy samochód. Kolejne turnieje nie były jednak udane, Pele był często faulowany, łapał z tego powodu kontuzje. Nosił się nawet z zamiarem zakończenie reprezentacyjnej kariery, jednak w 1970 roku wystąpił w Meksyku. Brazylia ponownie wygrała mistrzostwo a sam Pele został wybrany do jedenastki gwiazd. Był to ostatni turniej w karierze zawodnika, pożegnalny mecz na żywo śledziło 200 tysięcy kibiców.

Diego Maradona

Diego Maradona uważany jest za jednego z najwybitniejszych piłkarzy w historii światowego futbolu. Niektórzy, razem z Pele, plasują ich jako dwójkę bezkonkurencyjną dla pozostałych. Maradona urodził się w 1960 roku na prowincji Argentyny, jako nastolatek trafił do Argentinos Juniors. Dobre występy skutkowały przejściem do najpopularniejszego klubu w kraju Boca Juniors.

W Boca Maradona grał fenomenalnie, w 40 meczach strzelił 28 bramek. Klub wytransferował go do Barcelony z którą zdobył kilka trofeów, m.in. Puchar Króla i Puchar Ligi, jednak nie udało mu się wygrać mistrzostwa. Skonfliktowany z władzami przeniósł się do włoskiego Napoli. To tutaj odnosił z klubem największe sukcesy, dwukrotnie wygrał mistrzostwo, trzykrotnie puchar oraz zdobył Puchar UEFA. W 258 meczach strzelił aż 115 bramek. Kolejnym klubem była Sevilla, jednak brak sukcesów spowodował zmiany w składzie i pozbycie się zawodnika. Ostatnie lata kariery to skandale i dyskwalifikacje, swoje występy w zawodowym futbolu zakończył w Boca Juniors.

SSC Napoli

Napoli to jeden z najpopularniejszych włoskich klubów piłkarskich. Ma siedzibę w jednym z największych miast kraju Neapolu, został założony w 1926 roku. Swoje mecze rozgrywa na ogromnym obiekcie San Paulo, mogącym pomieścić ponad 80 tysięcy widzów. Klub ma bardzo oddanych kibiców, nawet w latach w których występował w Serie B na jego mecze przychodziło po 50-60 tysięcy widzów. To dzięki nim Napoli pomimo problemów finansowych jest w stanie grać na wysokim poziomie.

SSC Napoli to klub który w przeszłości należał do najsilniejszych we Włoszech. Na swoim koncie ma zwycięstwa w lidze 1 1987 i 1990 roku, jeden superpuchar kraju, trzy puchary oraz Puchar UEFA z 1991 roku. Warto zauważyć, że większość tych osiągnięć miało miejsce na przełomie lat 80 i 90-tych, kiedy to właściciele drużyny zbudowali zespół, który mógł wygrywać z każdym. Do jego gwiazd należał głównie Maradona, który stał się ikoną klubu. To dzięki niemu klub dominował nie tylko w lidze ale również z powodzeniem walczył w międzynarodowych pucharach.

Atletico Madryt

Atletico Madryt zostało założone w 1903 roku, jest jednym z najbardziej utytułowanych klubów hiszpańskich. Praktycznie w całej historii zespołu ogromny wpływ miała rywalizacja z lokalnym rywalem-Realem Madryt. To pojedynki pomiędzy tymi klubami napędzają koniunkturę na piłkę w stolicy kraju, prowadzą do wielkich transferów. Przyjęte jest, że żaden piłkarz nie zagra w klubie jeśli występował u rywala. Niestety, Atletico Madryt pomimo bogatej historii, nie należy do największych sił w krajowej piłce, wyprzedza klub zarówno wielka dwójka-Real i Barca jak i takie zespoły jak Valencia czy Sevilla. Jeśli chodzi o tabelę wszech czasów to lepszy dorobek ma również Athletic Bilbao.

Atletico Madryt miało najwięcej problemów w czasie dyktatury Franco. Generał wyraźnie faworyzował Real, to ten klub dysponował największymi środkami, mógł sprowadzać największe gwiazdy. Oczywiście Atletico również ma swoje sukcesy. Zespół dziewięć razy zdobył tytuł mistrza, osiem wicemistrza, dziewięciokrotnie wygrał Puchar Króla, trzy razy Superpuchar.

George Hagi

George Hagi to najwybitniejszy w historii rumuński piłkarz, zdobywca wielu trofeów indywidualnych i drużynowych. Urodził się w 1965 roku, był wychowankiem klubu Farul Constanca. Później trafił do najbardziej utytułowanego klubu rumuńskiego, Steaua Bukareszt. Wystąpił w jej barwach w meczu o Superpuchar Europy, strzelił nawet bramkę. Jako wyróżniający się zawodnik przeszedł do ligi hiszpańskiej, dokładnie do Realu Madryt.

W  Hiszpanii grał przeciętnie, wytransferowano go do Barcelony, jednak z okresie gry w tym kraju nic nie zdobył. Zaliczył również krótki epizod we włoskiej Bresci z którą spadł z ligi. Kiedy wydawało się, że będzie zmuszony zakończyć karierę, odezwał się do niego Galatasaray Stambuł, klub który stawał się powoli znaczącą siłą w tureckiej i europejskiej piłce. Ostatnie lata kariery zawodniczej spędził właśnie tam odnosząc wiele sukcesów.

Super Lig

Super Lig to zawodowa liga piłkarska w Turcji, założona w 1959 roku, jednak obecny kształt uzyskała na początku lat 90-tych. W lidze występuje osiemnaście klubów, które rozgrywają mecze systemem każdy z każdym. Rozgrywki prowadzone są w standardowy sposób dla europejskiej piłki, sezon zaczyna się na jesieni a kończy wiosną. Trzy najsłabsze spadają do niższej ligi, czołówka gwarantuje sobie występy w europejskich pucharach. Turecka Super Lig należy do najsilniejszych w Europie, szczególnie ostatnie 10 lat przyniosły znaczne podniesienie jej poziomu.

Ogromne środki zainwestowane przez sponsorów w poszczególne kluby doprowadziły do tego, że drużyny tureckie bez problemów dają sobie radę na arenie międzynarodowej. Super Lig dzięki wysokiemu poziomowi oraz znakomitym wynikom klubów w europejskich pucharach gwarantuje czołowej drużynie bezpośredni awans do Ligi Mistrzów, kolejna ma prawo występu w eliminacjach. Następne trzy awansują do Pucharu UEFA.

Galatasaray Stambuł

Galatasaray Stambuł to wyjątkowy klub na skale światową. Jest jednym z nielicznych, które oprócz znaczenia czysto sportowego posiadają również głębsze, społeczne. Galatasaray został założony w 1905 roku, już od samego początku istnienia stał się jednym z popularniejszych w kraju. Obecnie należy do wielkiej trójki klubów ze Stambułu, obok Fenerbahce i Besiktasu.

Galatasaray jest najbardziej utytułowanym klubem tureckim. Jako jedyny zdobył europejskie trofeum. W 2000 roku wygrał Puchar UEFA, w tym samym sezonie triumfował również w Superpucharze Europy. Jeśli chodzi o tytuły krajowe to klub 17-krotnie zdobył mistrzostwo kraju, czternaście razy wygrał puchar oraz 10 razy superpuchar.

Schalke 04 Gelsenkirchen

Schalke 04 jest bardzo popularnym klubem piłkarskim w Niemczech, szczególnie wielu kibiców ma na terenie Zagłębia Ruhry. Klub założono w 1904 roku, jednak nie jest to drużyna utytułowana. Przez wiele lat Schalke 04 grało w niższych ligach, jeśli triumfowało to tylko w rozgrywkach regionalnych. Po zawiązaniu zawodowej ogólnokrajowej ligi zespół nie był zaliczany do najsilniejszych.

Schalke 04 ma na swoim koncie siedem tytułów mistrza Niemiec, jednak wszystkie zdobyło w rozgrywkach regionalnych. Ostatni pochodzi z 1958 roku, tak więc w pełni zawodowej piłce klub jeszcze ligi nie wygrał. Poza tym Schalke 04 wygrało czterokrotnie krajowy puchar, właśnie te zwycięstwa należą do najwartościowszych z tych osiągniętych na krajowym podwórku. Jednak największym sukcesem w historii klubu bez wątpienia jest zdobycie Pucharu UEFA w sezonie 1996/97. Zespół pokonał wtedy w finale po dramatycznym meczu zakończonym w karnych Inter Mediolan.

Manchester United

Manchester United jest jednym z najpopularniejszych klubów piłkarskich na świecie. Został założony w 1878 roku, w następnych latach przekształcał się wielokrotnie by w 1902 roku przyjąć ostateczny kształt organizacyjny. Na początku swojego istnienia klub miał kłopoty finansowe jednak dzięki wsparciu zamożnych sympatyków szybko je rozwiązano. Zaowocowało to zdobyciem mistrzostwa kraju już przed wojna, w 1908 roku. Kolejne lata to następne sukcesy, puchary kraju oraz drugi tytuł w 1911 roku.

Manchester United swoje mecze rozgrywa na supernowoczesnym stadionie Old Trafford, który może pomieścić prawie 80 tysięcy widzów. Oprócz zwyczajnych trybun znajdują się na nim loże vipowskie, stadion United był jednym z pierwszych na świecie na którym w takich proporcjach wykorzystano zamożna grupę kibiców. Obiekt wielokrotnie gościł najważniejsze imprezy, to tutaj odbywały się mecze mistrzostw świata a także finały europejskich pucharów.



Recent Comments

Szukaj

Trening piłkarza to oczywiście praca nad mięśniami nóg. a więc nad grupą zginaczy i prostowników uda. które działają na staw kolanowy. To właśnie staw kolanowy podlega największym obciążeniom podczas uprawiania tego sportu, stąd częste doniesienia o uszkodzeniach tego stawu u piłkarzy. Urazy najczęściej dotyczą łękotki. która znajduje się w przedniej części stawu kolanowego. W trakcie meczu trwa twarda walka między napastnikiem a pilnującym go obrońcą. Wślizg. element obrony, czasem kończy się urazem nogi napastnika. Stłuczenie mięśni uda czy podudzia to najmniej dotkliwe następstwa walki na murawie boiska. Poważne uszkodzenia dotykają stawu kolanowego. Eliminują one zawodnika z gry. czasem na wiele tygodni czy miesięcy i kończą się często interwencją chirurga-ortopedy. Mięśnie podudzi i stóp wraz z aparatami stawowymi są narażone na największy wysiłek w czasie treningu futbolisty, . Wyskok do piłki czy mocne jej uderzenie to obciążenie dla stawu skokowego oraz stawów śródstopia. Zerwane ścięgna Achillesa są wynikiem urazu spowodowanego działaniem dużych sił na staw skokowy.